Rojava’dan bir Partizan okuru “Katliam ve soykırım ancak halkların birleşik özgürlük mücadelesi ile son bulur!”
Tarihte yaşanmış bazı acı dolu olaylar vardır, yıl dönümleriyle sınırlı bir gün olarak anılamaz, olayın gerçekleştiği şehirle hatırlanamaz tek başına. Dersim, Maraş, Sivas katliamları sadece mekan olarak değil, dinmeyen acıların tarihe mal olduğu yerler olarak hafızalarımıza kazınmıştır.
2 Temmuz 1993’te Pir Sultan Abdal şenliklerine katılmak için Sivas’a giden 33 aydın ve sanatçı gün ortasında herkesin gözü önünde faşistler tarafından diri diri yakılarak katledildiler. O gün yanan sadece canlar değildi; türküler, şiirler, yürekler yakıldı. Umutlar yangın altında bırakılarak kül edilmek istendi. Gözü dönmüş bir karanlığın içinde yıkılmak istenen “halk ozanları heykeli” değildi. Aydınlık ve insanlıktı.
Karanlığın aydınlığı alevler içinde boğmak istediği kara gündür 2 Temmuz. O gün özgürlük fikri aydınlık düşler faşistler tarafından yok edilmek istendi. Kuşatılan aydınlar, sanatçılar değildi sadece, özgür gelecekti kuşatılmak istenen. Yakılan, yıkılan yoksul emekçinin, çocukların bedenleriydi.
TC devletinin tarihten günümüze aydın, sanatçı, devrimci, Kürt ve Alevi korkusu hiç bitmemiştir, tükenmemiştir. Korkularını yangın ve yıkmayla, talan ve yağmayla gidermek isteyenlerin unuttukları bir şey vardı ki; halklarımız küller içinde umudu, ölümün altında yaşamı büyütüp çoğaltmayı tarihinden ve yaşadıklarından öğrendi. Tarih bir bellek olduğu kadar, bir öğretmendir de. Tarih küller içinde yaşamı, yaratmayı, mücadele etmeyi öğrenmektir.
Katliamları lanetlemenin yolu birleşik mücadeleden geçer
Süleyman Demirel’in cumhurbaşkanı, Tansu Çiller’in başbakan olduğu hükümetin emri ve talimatıyla gerçekleşen katliam ne ilk ne de sondu. TC devlet tarihinde gerçekleştirilen katliamların hiçbirinin faili ve sorumlusu ortaya çıkarılmadığı gibi Sivas katliamının provokatörleri, eli ateşli ve kanlı katilleri de ortaya çıkarılmadı, sözde yargılananlarsa unutturulmaya çalışılarak, dönemin başbakanının “hayırlı olsun”ları eşliğinde tek tek beraat ettirildi.
Dün Ermenileri, Rumları, Yezidi ve Süryanileri diri diri yakanlar bugün Kürtleri-Alevileri-kadın ve çocukları yakıyorlar. Tarihleri kan ve yangınla anılanlar, katliam ve soykırımla tanımlananlar, linçlerle hatırlananlar asla halkın adaletinden ve tarihin yargısından kurtulamayacaktır.
Bugüne dek hızından hiçbir şey kaybetmeden süren katliam ve provokasyon politikaları, ancak güçlü bir uyanış ve örgütlü bir güçle karşı konularak durdurulabilinir. Uyanış ve örgütlenmekten, mücadele edip birleşmekten başka hiçbir hukukun devlet katliamlarını durduramayacağını bilmek ve görmek gerekir.
Bugün 2 Temmuz katliamını lanetlemenin ve kınamanın yolu halkların birlikte örgütlenmesinden ve faşizme ve her türden gericiliğe karşı mücadele etmesinden geçer. Katliam ve soykırımların son bulmasını istemenin fikri ve talebi gerçekçi bir şekilde karşılayacak olan halkların birleşik özgürlük mücadelesidir.
Rojava’dan bir Partizan okuru
Son Haberler
Sayfalar
Ճշմարտություն մարտիկներն են ապրում! Şervanên rastiyê dijîn! Hakikat savaşçıları yaşıyor!
Üzerinde yaşadığımız coğrafyada savaşlar, göç, hastalık, açlık hiç eksik olmamış aksine ivmesi her geçen gün hızla yükselmektedir. Bereketli topraklar paylaşım savaşında emperyalist haydutlar tarafından kan gölüne çevrilirken bütün acı, gözyaşı ve savaşın faturası en ağır biçimde burada yaşayan mazlum halklara ödetilmiştir/ödetilmektedir.
“İlk ölen biz olmalıyız”
Tarih okuması doğru yapıldığında öğretmen rolünü oynar. Gerçekliğe yaklaşım ne kadar objetif olmayı gerektiriyorsa, tarihe ve yaşananlara da objektif bakılıp doğru yaklaşıldıkça özgürlük yürüyüşü anlam ve güç kazanır. Tarihe ve gerçekliğe tek yanlı inkarcı bakış, ayağı topal yürüyüşe tek gözü kör insana benzer.
Direnmek yaşamaktır
Bu gün açlık grevinin 44.günü ...
Siriza hükümeti tarafından uluslararası hukuk çiğnenerek başına para ödülü konulup Türkiye'de kırmızı bültenle aranan devrimci Turgut Kaya geri verilme işkencesine karşı tutsak olarak tutulduğu Kordilos hapishanesinde bedenini açlığa yatırdığının bu gün 44. günü .
Turgut Kaya,tüm baskılara,zorbalığa,geri verilme işkencesine,ihanete karşın açlık grevi silahını namluya sürerek sürece yanıt oluyor.
O, Kaypakkaya'nın mücadelesini/direnişini örnek alan,bu doğrultuda mücadele verdiğini kanıtlayan bir devrimci.
''M. Usta’nın Anakronizmi'' Dediğiniz Yerde Aslında Kendinizi Anlatıyorsunuz!(Sidar Hanoglu)
7 Temmuz 2018 tarihinde ''Avrupa Haber Merkezi'' adlı sitede ''M. Usta’nın Anakronizmi'' başlıklı bir yazı yayınlandı. Bu yazı dikkatlice okunduğunda, yazı sahibinin bir tarihi dönemde yaşananları nasıl bu kadar ustaca çarpıtığına şaşmamak elde değil. Yalan söylemekte bir bir marifet her halde!
KİTLE ’de kaybolanlar ve SINIF
Kitle TDK’nin sitesinde şöyle tanımlanıyor:
‘Belirli işleviyle özellik gösteren büyük insan kalabalığı, kütle’
Kitlenin bizim için birinci anlamı, devrimci düşünüş, yaşayış tarzını yansıtmasıdır. Yakından uzağa sıralaması şöyledir. MLM’ler, Devrimciler, İlericiler vb.
Avrupa’da Faşizmin Ayak Sesleri
“Emperyalist Büyük Savaşa Doğru”1 yazı dizisinde ele almıştım. Dünya genelinde hızla bir gericileşme yaşandığını ve bu gericileşmenin AB ülkelerini de içine aldığını yazmıştım. Bu aynı zamanda emperyalist savaş hazırlığının bir göstergesi olduğunu anlatmaya çalışmıştım. Ve Türkiye’deki gelişmelerin ve uzun yıllardır islamcı-faşist bir yönetimin iktidarda tutulmasınında bu gelişmelerden ayrı ele alınamayacağı saptamasında bulunmuştum.
Ateşin Yobaz Elinde Sınanışı Unut/MADIMAK/lımda
25 yıl önce insanlık dışı gerici, şeriatçı, faşist güruhlarca tutuşturulan insanlık ve Madımak Oteli halen yanmaya devam ediyor. 2 Temmuz 1993’te 33 Can, 33 fidan, 33 aydın, yazar, şair ve genci yitirdi bu ülke toprakları. Madımak’tan yükselen çığlıklar ve dumanlar ülkenin dört bir yanından duyulur ve görülür oldu.. Ancak gerçekleşmeyen adalet sebebiyledir ki, sadece Madımak’tan değil, bu ülke coğrafyasının her karışından dumanlar tütmeye, çığlıklar gelmeye devam ediyor..
Rojava’dan bir Partizan okuru “Katliam ve soykırım ancak halkların birleşik özgürlük mücadelesi ile son bulur!”
Tarihte yaşanmış bazı acı dolu olaylar vardır, yıl dönümleriyle sınırlı bir gün olarak anılamaz, olayın gerçekleştiği şehirle hatırlanamaz tek başına. Dersim, Maraş, Sivas katliamları sadece mekan olarak değil, dinmeyen acıların tarihe mal olduğu yerler olarak hafızalarımıza kazınmıştır.
Nasıl kazanmış olursa olsun AKP meşru değildir, tanımıyoruz!
24 Haziran 2018 tarihinde yapılan baskın seçimde AKP ve MHP’nin oluşturduğu “cumhur ittifakı” Erdoğan’ı “Türk tipi başkanlığa” taşırken, AKP, hedeflediği milletvekili çoğunluğunu elde edemedi. MHP eliyle erken seçim kararının alınması, kuşkusuz bir tesadüf değildi. Bu, önceden planlanmış ve gündeme getirilmişti. Efrin işgalinin “zafer” rüzgarını arkasına alan AKP’nin bu fırsatı 24 Haziran’a taşımak istediği bilinen bir senaryoydu. OHAL’in uzatılması, tutuklamalar ve HDP milletvekilliklerinin arka arkaya düşürülmesi bu oyunun birer parçasını oluşturuyordu.
“Kasketlinin ifadeleriyle önümüzde çetin ama şanlı mücadele günleri var, hazırlanalım!”
24 Haziran seçimleri sonuçlandı. Seçim sonuçları özellikle CHP’nin başını çektiği hakim sınıf partilerinde büyük bir moral bozukluğu yaratmış görünüyor. Seçimlerin en azından ikinci tura kalması beklentisiyle gidilen seçimlerde elde ettiği sonucu kabullenerek yoluna devam eden bu hakim sınıf partisinde bu durumun yeni tartışmalara yol açacağı görünüyor. AKP’de ise R.