Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...H.Gündoğan
Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...
"Bir bardak suda koparılan fırtına" ya tanık olduk resmen..
Takınılan tavır, gösterilen tepki ve sarf edilen laflar kesinlikle eleştirel bir tutumun öğeleri olamazdı.
Çünkü her şeyden önce dostane değildi: LİNÇ girişimiydi. "Fırsat" bellenmiş olmalı ki, "ganimet" olarak kullanıldı. Kin ve nefretle saldırıldı. Kin ve öfkenin kararttığı bilinç, "vurun abalıya" desturuyla, insanlarımız ve kurumlarımız, adeta, "düşmanımın düşmanı dostumdur" denilircesine alenen teşhir edildi. Sokak serserileri edasıyla tehditlere maruz kaldı. vs. vs..
Herhaldeki bu,sol/sosyalist, devrimci/demokrat kurum ve insanlar arasında yaşanacak bir İDEOLOJİK MÜCADELE değildi.
Bu alenen; "kutsalımıza saldırdılar" paravanı arkasında örtülenmeye çalışılan PROVOKATİF BİR PRATİKtir.
"Devrimci/ proleter ahlak" kisvesiyle, bir nevi "yobazlık" sergilenmiştir.
"Kutsal" addedilen değerler çirkince suistimal edilmiş ve kötü emellere "alet" olarak kullanılmışlardır.
"Kadına sahip çıkma" kisvesi altında, kadın ve kadın bedeni feodal-ataerkil ve dinci yobaz ahlak değerleriyle saldırının odağına konmuştur.
Çünkü bu DÜŞMANCA SALDIRInın lanse edilen tek gerekçesi: "KUTSALIMIZA SAYGISIZLIK" tır!..
Somut durumdaki "kutsalımız" kavgamızda ölümsüzleşen/yıldızlaşan yoldaş ve devrimci dostlarımızın fotoğraflarıydı.
Keza somut durumda buna "SAYGISIZLIK" olarak addedilen şey de; kısmen örtük bir kadının dans etmesiydi. Ve üstüne üstlük bu kadın “normal” değil, trans kadındı!!!
İşte, "kutsal"a "saygısızlık saldırısı"nın denklemi böyle kurulduğuna göre; "saygısızlığı" oluşturan özne, kaçınılmaz olarak, "yarı çıplak" vaziyette dans eden kadın ve objektif olarak "lanetli" önkabulüyle damgalanan KADIN BEDENİdir.
Şöyle varsayalım bir anlığına: Aynı sahnede , örneğin "tarkan kostümlü" yani kıçını ve cinsel organlarını örten kıyafet misali, kısmen örtük bir erkek, benzeşen fügürlerle, örneğin "ateş dansı" performansı sergilemiş olsaydı, kesine yakın bir hükümle söyleyebiliriz ki bu görüntü ve edim asla "kutsalımıza saygısızlık" olarak değerlendirilmezdi. Hem zihniyet olarak değerlendirilmezdi ve hem de " geri/yobaz" değer yargılarından mustarip kalabalık bir kitlenin galeyana getirilmesinde "ELVERİŞLI BİR ARAÇ" olmadığı için.
Dolayısıyla buradaki örtük ve ama derin/köklü kadını/kadın bedenini "lanetli" varsayan zihniyet, kendisini tüm çıplaklığıyla ele vermiş durumdadır.
Fakat bu vahim durum, bu DÜŞMANSI SALDIRGANLIKtaki madalyonun sadece bir yüzündeki gerçekliktir. Diğer yüzündeki gerçeklik de en az bunun kadar vahimdir. Çünkü çok barizdir ki burada niyet "üzüm yemek" değildir; "bağcıyı dövme"nin vesilesi yapmaktır. "Fırsat" sayılmış ve "ganimet"e çevirmek suretiyle kullanılmıştır.
Ve bu pratiğin önemle vurgulanması gereken çok önemli bir yönü de şudur ki: BU PRATİĞİN STARTI KESİNLİKLE PROVOKATİFTİR!..
Ve üzülerek gördük ki yapının adeta tüm kurumları ve hatırı sayılır bir kitlesi bu provokatif düşmansı saldırganlığın ayırdına varamayarak ardında saf tuttu.
Denilmedi: "Ya arkadaşlar hele bir durun, önce şu işin aslını astarını bir öğrenelim. Nihayetinde muhatabımız halk saflarında olan dost bir yapı. Niye öyle bir şey yaptıklarını açıklamalarını isteyelim öncelikle."Dansöz oynatmışlar" da ne demek? Bu insanlar kendilerine komünist diyor, "dansöz oynatma" gibi bir şeyi yapmazlar. Yaptıklarının ne olduğunu açıklamalarını isteyelim. Keza varsayalım ki böylesi vahim bir hataya düşmüş olsunlar, buna karşı etkili eleştiri hakkımızı kullanma dışında başka bir şey yapmak bize düşmez. Bu düşmanca saldırganlık da neyin nesi? Bunları kim niye yapıyor?"
Evet, maalesef denilmemiş olmalı ki, hep birlikte koca bir devrimci yapı "KOLEKTİF AKIL TUTLMASI VE CİNNET HALİ"ne teslim olmuş halini devam ettiriyor.
Hem de şu olgusal gerçekler ve yapılan kurumsal açıklamalar ortadayken:
- Yapılan; "Parti ve Devrim Şehitlerini Anma" etkinliği değil;
- Kültürel/sanatsal bir gençlik festivalidir.
- Bu festivalde çeşitli branşlarda birçok etkinlik sergilenmektedir.
- Festivalin süregelen formatıdır bu.
- Bu kapsamda bireysel performasyonların sergilenebilmesine de imkan tanınmaktadır.
- Ve işte bu kapsamda olmak üzere, trans kadın bir yoldaşımız da kendi kimliği ve varlığının, yaşam ve saygı görme hakkının olduğunun görünür kılınması amacıyla, bireysel bir performans sergilemiştir
- Ne yarı örtük/hatta nü bedeni ve ne de icra ettiği oryantal dans lanetlidir. Peki haydi soralım kendimize: Bu ne hiddet bu ne celal; bu neyin hezeyanı böyle arkadaşlar?! Birileri bilerek veya bilmeyerek (ama bilerekse, durum gerçekten de çok vahim) devrimci dost güçleri birbirine düşürüyor ve düşmana peşkeş çekiyor. Bunu görelim ve karşı çıkalım; bu, devrimci bir sorumluluk gereğidir.
H. Gündoğan
Son Haberler
Sayfalar
Öldürülüyoruz Kirvem! (Ozan Uğur)
Bazen, bağırarak başlamak iyi bir yöntem mi diye düşünürüm. Böyle zamanlarda aklıma hep Hande’nin* 2015 Trans Onur Yürüyüşü’ndeki görüntüleri gelir. Oturup üstüne düşündüğümüzde, Hande’nin gazetecilere „görüyorsunuz ama yazmıyorsunuz!“ diye bağırdığı şeyin, aslında birilerinin „hassasiyetlerine“ uygun bir biçimde yaşamadığımız için insan haklarımızdan mahrum bırakıldığımız olduğunu görürüz.
Ruhunuz Şad Olsun, Ülkemin Evrenselleşen Güzel Kadınları-Şewşin Riz
YAŞAMI, KADINCA BİR SAVAŞTI
Tarihin bazı kesitlerinde çok güçlü karakterler oluşur, etraflarında gelişen olay örgüsüyle o kadar etkilerler ki, sadece kendileri degillerdir, kendileriyle, tarih ve toplumu da var ederler.
Tarihsel haklılığımızla, şehitlerimizin izinde yürüyelim!
Tarih, bir dönemin tanıklıklarını içerisinde barındırır. Bu bir yenilgi olur ya da bir zafer, bir keşif olur ya da bir dogma. Bu diyalektik bağın ezilenlerin tarihini, öğrenme ve öğretmesi anlamında önemli ve değerlidir. 68 kuşağının öğrenci önderlerinin ülkemiz topraklarına ardıllarına bıraktıkları öğretiler gibi. Devrimcilerin, devrimci özü barındıran bu diyalektik tanıklığı, pratiğin teorisi olarak Pir Sultanlardan ve Şeyh Bedrettinlerden günümüze, yaşamımızın rehberi olarak geldi.
EKİM DEVRİMİ VE PARTİ | Parti, sağ ve sol her türlü oportünizme karşı mücadele yürütmeseydi zafer sağlayamazdı!
Proletarya Partisi, sınıfının bir parçasıdır, onun en iyi, en ileri, en sınıf bilinçli, en yetenekli, en fedakar ve bundan dolayı en devrimci bölümüdür. Kuşkusuz partinin önderleri de bu “en”lerin “en”lerinden olmak durumundadır.
ANLATI | “Dogmatik bir sosyalizm analizi yapanlar, emin olun, Rojava’da yaşamıyorlar!”
Devrimci İnşa Örgütü’nden Rojava’ya dönem dönem giden ve bu süreçte Proletarya Partisi gerillaları ile birlikte kalan, bu sayede Komutan Nubar Ozanyan ile de tanışma fırsatı bulan İsviçreli bir kadın devrimciyle enternasyonalizmi, Rojava Devrimini ve Nubar yoldaşı konuştuk. Onun ifade ettikleri sorularla dahi katkıda bulunmaya gerektirmeyecek kadar berrak ve netti.
Sizin de aşağıda bu ifadeleri okuduğunuzda aynı düşünceyi paylaşacağınızı düşünüyoruz. Bu nedenle, sizi bu devrimci kadının söyledikleriyle baş başa bırakıyoruz:
"Kaypakkaya'nın bayrağı asla yere düşmeyecek!"
Rojava: Proletarya Partisi’nin Kobanê sürecinin başından beri varlığını sürdürdüğü Rojava ve Suriye’de savaşçı öznelerle Rojava açılımını, Nubar Ozanyan’ı, HBDH’yi konuştuk. Sorularımıza TKP/ML TİKKO savaşçıları Mahir Bakırcıyan ve Misak Manuşyan cevap verdi:
– Kendinizden biraz bahseder misiniz? Sizi Rojava’ya getiren nedir?
Halkımızın deyimiyle “on parmağında on marifet” olan yoldaş: Ali Uçar
1959’da Dersim’in Ovacık ilçesi Çekperi (Güney Konak) köyünde doğdu. Yöre halkı gibi ailesi de Kürt’tü. Yoksul bir ailenin ortanca çocuğuydu. Köyünde ve Ovacık’ta ilk ve ortaokulu bitirdi. Aile durumları pek iyi olmadığından dolayı öğrenimini sürdüremedi ve küçük denecek yaşta ailesine ekonomik katkıda bulunmak amacıyla İstanbul’a gitti. Çeşitli işyerlerinde çalışmaya başladı.
Geç kalınmış bir anlatım: Ahmet Şahin yoldaşa dair
Yoldaş 1965 Elbistan doğumlu, Ankara Tıp Fakültesi öğrencisi ve Ankara TMLGB İl Komitesi üyesiydi. Ankara TMLGB’nin inşasında yer alan yoldaşlardan biridir. Mersin’in Osmaniye mahallesinde bulunan işkencesi ile ünlü olan bir karakolun imha edilmesi için yapılacak eylemde yer alır.
Karakolun basılmasını örgütleyen yoldaşlardan biri de 1997 yılında Bayrampaşa Hapishanesi’nde şehit düşen Polat İyit yoldaştı.
Burjuvazinin Halleri Ve Mücadele Taktikleri (1)
2018, İran gerici-faşist molla rejimine karşı, çeşitli milliyetlerden İran işçi ve emekçilerinin direnişiyle karşılandı ve bu direniş, dünya işçi sınıfı ve ezilen halkları için mücadelenin motivasyonu olmuştur. Ve bu direniş 2018 yılının, emperyalistlerin kendi aralarındaki çelişmelerin daha da derinleşeceğini gösterirken, kapitalist sisteme karşı işçi ve emekçilerin direnişlerinin de gelişeceğinin bir işareti olarak okunabilir.
TKP/ML TİKKO Rojava Komutanlığı:: Elleri ve silahlarıyla devrimi yaratanlara! Ocakta, Kavgamızda Ölümsüzleşenlere!
Ocak ayının son haftası düzenlenen “Parti ve Devrim Şehitleri Haftası”na ilişkin Türkiye Komünist Partisi/Marksist Leninst(TKP/ML) Türkiye İşçi Köylü Kurtuluş Ordusu(TİKKO) Rojava Komutanlığı yayımladığı açıklamada, “Bizler asla elleri ve silahlarıyla devrimi yapanları unutmayacağız. Yaptıklarıyla ve sözleriyle konuşulanlar var oldukça unutulmazların sayfalarında yenilmezler listesinde hep onların yoldaş isimleri yazılı kalacaktır” diye belirtildi.