“HAYIR”ı sokakta büyüttük, direnişle kazanacağız!”
“Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine/ Başkanlığa ilişkin anayasa referandumu, siyasi iktidarın kendi hukukuna rahmet okutacak bir karar ve onun üzerine inşa edilen hilelerle “sonuçlandı”.
Gayri resmi sonuçlara göre, sandıktan, “Evet” cephesine yüzde 51.4, “Hayır” cephesine ise yüzde 49.6 oranında oy çıktı. 16 Nisan günü, çalınan oylara, müşahitlerin ve sandık görevlilerinin görev yapmalarının engellenmesi veya gözaltına alınmasına; T.Kürdistanı’nda asker ve korucu tehditleriyle oy kullanılmasına, oy çuvallarının helikopterlerle taşınmasına, binlerce sandıktan “Evet”e blok şeklinde çıkan oylara; AKP’nin itirazıyla YSK tarafından 2.5 milyona yakın mühürsüz pusula ve zarflardaki oyların geçerli sayılmasına ve nihayetinde henüz oylar sayılırken Anadolu Ajansı’nın oylamayı bitirmesine sahne oldu.
Yaşananlar, TC devletinin, hile, şaibe ve türlü ayak oyunuyla seçim kazanma, kendi yasalarını açıkça ihlal etme geleneğinin sürdüğünü ve buna yeni bir halka eklendiğini göstermiştir. Ne var ki açık bir farkla görüldü ki, egemenler bu defa çok fena halde köşeye sıkışmış, gerçek sonuçları ters yüz etmek için uzun bir süreden sonra belki de ilk defa böylesine açık, aleni bir şekilde, kendi yasalarını ihlal etmiş ve hile yapmışlardır. Bu hamlenin başta “Hayır” cephesi olmak üzere milyonlar tarafından böyle görülüp okunduğuna şüphe yoktur. Bunun iktidar partisi nezdinde, sisteme yönelecek ve siyasal iklimi etkileyecek sonuçları açığa çıkaracağını tahmin etmek zor değildir. R. T. Erdoğan’ın seçim günü kameralara yansıyan görüntülerindeki, endişe ve tedirginlikle bezeli korkusunun temel nedeninin bu olduğu gerçektir. Açık ki sandıktan açık ara “Hayır” çıkmıştır. Sisteme mühürsüz oy pusulası marifetiyle sokulan oylarla “Evet” sonucunun çıkarıldığı reddedilemez bir gerçektir. YSK’nın hiçbir şekilde izah edemediği bir kararla hem de sandıklar açılmaya başlatıldıktan sonra mühürsüz pusula ve zarfları geçerli saymasının başkaca bir izahı yoktur. Siyasal iktidar anlaşılıyor ki, yüzde 60’lara yakın ezici bir çoğunlukla “Hayır” çıkma ihtimaline karşı önlemini, mühürsüz pusulaları yedekte tutarak almış, bu sonucun çıkması durumunda mühürsüz pusulaları bahane ederek seçimlerin iptalini planlamıştır. Farkın bu kadar yüksek çıkmaması üzerine bu defa mühürsüz oy pusulaları, sonuçların “Evet” lehine çıkması adına sisteme sokulmuştur. Sonuçların, YSK yerine devletin resmi ajansı, Anadolu Ajansı (AA) tarafından kamuoyuna sunulması, henüz binlerce sandığın oyları sayılmamışken seçim sonuçlarını duyurması, resmi sonuçlar beklenmeden başbakan ve R. T. Erdoğan’ın açıklama yapması ve buna eklenebilecek yığınla usulsüzlük, hukuksuzluk, seçim sonuçlarından AKP’nin istediğini alamadığını göstermiştir. Nitekim Türkiye’nin, en büyük illeri arasında olan İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Adana, Mersin ve Diyarbakır’dan “Hayır” çıkmasına rağmen Türkiye genelinde “Evet” çıkması yapılan hilenin, şaibenin bir diğer göstergesidir.
Korku Dağlarına “Hayır”
Siyasal iktidarın, veriler üzerinden rakamlarla oynayarak kamuoyuna sunduğu resmi “Evet” sonucu bile kazananın “Hayır” iradesi olduğunu göstermeye yetmiştir. Zira, başından itibaren eşitsiz koşullarda sürdürülen bir seçim yarışından bahsetmek gerekir. Her şeyden önce AKP, böylesine önemli bir oylamayı OHAL koşulları altında gündeme getirerek, seçim sonuçlarını garantiye almayı ve bu süre içinde yapacağı hukuksuzlukların üstünü örtmeyi hedefliyordu. Nitekim yaşanan tam da bu olmuş; siyasal iktidar devletin resmi ve gayri-resmi tüm olanaklarını, kurum ve kuruluşlarını kendi hukukunu da hiçe sayarak “Evet” çalışması için seferber etmiştir. Diğer yandan “Hayır” cephesi, sürekli olarak engelleme, sansür, gözaltı ve tutuklama girdabında tutulmuştur. OHAL’in ilan edilmesinden bu yana 11 bin kişi gözaltına alınmış, başta HDK/HDP olmak üzere devrimci, ilerici güçlerden 5 bini aşkın insan hapishaneye konulmuştur. HDP Eş Genel başkanları dâhil 13 vekil ile 83 DBP/HDP’li belediye eş başkanı tutuklanmıştır. Referandum sürecinde 2 bin 165 “Hayır” aktivisti gözaltına alınmıştır. TRT dâhil 17 ulusal kanalda Erdoğan ve danışmalarının 360 saat propaganda yapmasına karşılık, HDP’nin sadece 58 dakika yer bulabildiği 1-31 Mart tarihinde TRT’de Erdoğan ve danışmanlarına 2 bin 511 dakika, AKP’ye 4 bin 46 dakika, HDP’ye ise 8 dakika 57 saniye yer verildiği bir seçim süreci yaşanmıştır.
Açık ki, “tek adam” rejimini reddettiğini sokakta, gözaltı ve tutuklamalar pahasına ilan eden, bunun çalışmasını yürüten ve siyasal tavrını tüm tehditlere rağmen alanlarda gösteren bir “Hayır” iradesi ortaya konulmuştur! Başta Kürt halkı olmak üzere, demokrat, devrimci, ilerici güçlerin ve buna eklenebilecek CHP tabanının baskılara inat, siyasal tercihini, sokakta savunduğu ve “Hayır” tutumunu bedeller pahasına inşa ettiği bir süreç yaşanmıştır.
Söz konusu eşitsizliğe karşın, ilan edilen gayrı-resmi sonuçlar bile bu anlamda büyük bir başarıya işaret etmektedir! Gerçek sonuç ise bunun çok üstündedir.
“Tek Adam” Rejimine “Hayır”!
“Hayır” oyları, tekçiliğe, tüm yetkilerin tek bir elde toplanmasına, temel hak ve özgürlüklere yönelik geliştirilmek istenen bütünlüklü saldırı furyasına ve gaspa yükselen itiraz anlamına gelmektedir. Sandıktan çıkan sonuçlar, toplumun kılcal damarlarında biriken sinerjinin çapı ve büyüklüğü hakkında fikir vermektedir. Özgürlük ve demokrasi mücadelesini büyütmek isteyenler açısından bahsi edilen sonuçlar, bu enerjinin daha ileri taşınması ve büyütülmesine dair bir kafa yoruşla ele alınmak durumundadır! “Hayır”, 15 yıldır ülkeyi tek başına yöneten AKP/R. T. Erdoğan’dan duyulan büyük hoşnutsuzluğunun ve tepkinin dışavurumudur. Türlü engellere, baskılara, gözaltı ve tutuklamalara; şovenizm ve ırkçılığın körüklenmesine rağmen R. T. Erdoğan’a toplumun yarısından fazlası güçlü bir şekilde “dur” demiştir. Ortaya çıkan sonuçlar, toplumun kamplaştırıldığını, çok ciddi şekilde kutuplaştırıldığını göstermiştir. Geleneksel AKP seçmeninden bir önceki seçimlere kıyasla düşmüş olsa bile alınan yüksek “Evet” oyları ile “Hayır” cephesinden benzer şekilde çıkan sonuçlar da bunun göstergesidir.
16 Nisan referandumunda yaşanan yüksek katılım da not edilmesi gereken başlıklar arasındadır. Görülüyor ki yığınlar, AKP’nin yaşama geçirdiği politikalar karşısında olabildiğince politikleşmiş ve sürece doğrudan taraf olma adına istekli davranmıştır. Yüksek katılım oranı, yığınların ne denli siyasallaştığını ve siyasi iradesine sahip çıkma bağlamında, tüm devlet terörüne karşı mücadele etmekte kararlı, istekli olduğunu göstermiştir. Açık ki, sandıkta kimin oy kullandığı kadar oyları kimin saydığı da önemlidir. Küçük bir azınlığın, baskı, şiddet ve zulüm üzerine inşa ettiği TC devletinin, halkımızın önüne koyacağı sandıkların hilesiz ve şaibesiz olması karakterlerine uygun değildir.
Seçimler veya sandık seçeneğini, komünistler, düşmanın ve ezilenler cephesinin durumuna dair somut değerlendirmeler ve anın ihtiyaçları üzerinden analiz ederler. Burada kıstas, yığınların sınıf düşmanlarına karşı mücadelesini beslemek, büyütmek, mevcut mevzileri korumak ve ileri taşımaktır!
Her süreci, politik başlığı, siyasal savaşımın doğrudan bir alanı, yığınların sistemle çelişkilerini derinleştirmenin, sistemi teşhir etmenin, onları düzene karşı seferber edip bir araya getirmenin ve bu uğurda örgütlemenin aracı haline getirmek MLM’lerin temel yaklaşımı olmalıdır. Seçimler gündemi ancak bu çerçevede anlam kazanıp işlevselleşebilir. Bu bağlamda referandumda “Hayır” taktiğinin doğru bir tutum olduğu açıkça ortaya çıkmıştır.
Kürt halkı, diz çöktürme konseptine direnişle karşılık verdi!
Her türlü zora karşın ezilenler, kendilerine dayatılana, “Hayır” seçeneğiyle bir duruş ve karşı koyuş göstermiştir. “Hayır” sonuçları, AKP şahsında sistemin içine girdiği siyasal ve ekonomik krize yönelik tepkinin ve biriken öfkenin de su yüzeyine vuran yanı olarak okunmalıdır.
“Hayır”, sokakta adım adım örülmüş, ödenen bedellerle inşa edilmiş, kitlelerin hak arama bilinci referandumun politik atmosferi içinde gelişmiş ve tazelenmiştir. İlan edilen sonuçları kabul etmeyerek, OHAL’e ve yasaklara rağmen sokağa çıkan on binler, bunun somut bir göstergesi olmuştur. “Hayır” iradesi, OHAL’in korku iklimini paramparça etmeyi başarmıştır. Özellikle OHAL şemsiyesi altında kentlerin, ilçelerin ve mahallerin yerle bir edildiği, ölüm ve katliamın sıradanlaştığı T. Kürdistanı’nda ortaya çıkan sonuçlar bunu göstermiştir. Namluların gölgesinde, asker ve polisin türlü tehditlerine karşın Kürt halkı, AKP’nin diz çöktürme ve teslim alma politikalarına “Hayır” demiştir. Bir önceki seçimlere kıyasla T. Kürdistanı’nda HDP’nin aldığı oylardaki düşüşü, son birkaç yıl içinde yakılan-yıkılan kentler, göç ettirilen nüfus ve yapılan hileler, çalınan oylarla ortaya çıkan tablo içinde okumak gerekir. Özyönetim direnişleri sürecinde dümdüz edilen, boşaltılan, işkenceden geçirilen Silvan, Sur ve Gever halkının ortaya koyduğu yüzde 76’lık, Nusaybin’in 78’lik, ve Şırnak’ın yüzde 71’lik “Hayır” iradesi, Kürt halkına dayatılan imha, inkar ve asimilasyona, katliamlara karşı açık bir yanıt olmuştur! T. Kürdistanı’nda yüzde 62 oranında “Hayır” sonucu çıkmış, Kürt halkı AKP’nin tüm tehditlerine, şiddet ve terörüne yüksek sesle “Edi Bese” demiştir!
“Hayır” Bitmedi Daha Yeni Başlıyor!
Referandum, AKP eliyle yönetilen sistemin gerek içeride gerekse de dışarıda uygulaya geldiği politikalardan duyulan rahatsızlığının ne denli büyük olduğunu, tüm devlet terörüne rağmen bu öfkenin söndürülemediğini aksine büyüdüğünü ve sokağa da taşmaya başladığını göstermiştir. Bu defa balkondan atılamayan zafer nutukları, bu resmin farkına varıldığına delalettir. Hâkim sınıf kalemşorlarının “anlamlı bir evet çıkmadı”, “büyük şehirlere yönelik yeni politikalar geliştirilmeli” vb. başlıklarla masaya yatırdıkları gündemlerin temel nedeni de bu tablonun varlığıdır. YSK’nın hilesini ve ilan edilen sonuçları, sokaklarda protesto eden on binlerin, iktidar katında ikinci bir Gezi İsyanı endişesi yaratması da bundandır. Söylemek gerekir ki söz konusu beklenti temelsiz değildir! Zira, referandum süreci, OHAL’e ve onun siyasal iktidara tanıdığı tüm keyfiliğe ve olanaklara rağmen yığınların tüm bunlara karşı duruşuna dahası sokağa çıkışına, diktatörlüğe meydan okumasına vesile olmuş, böylesi bir zemin sunmuştur!
Gezi İsyanında sokakları dolduran tüm öznelerin yine benzer bir motivasyonla ancak daha bilinçli bir politik tercihle harekete geçtiği ve bu alanda bir öfkeyi mayaladığı bir gerçektir. Buradan bir sinerjinin ortaya çıkması ve ciddi politik sonuçlar doğurması mümkündür! 16 Nisan süreci, tam da iddia edildiği gibi ezilenlerin sokağın diliyle daha fazla konuştuğu, kendine olan güveni tazelediği; siyasi iradesine, her türlü şiddete rağmen bedeller pahasına sahip çıktığı bir dönem olmuştur. Bugün, hileli sonuçlar karşısında sokağa taşan yığınların mücadele azmi tam da burada bilenmiş ve yeni hesaplaşma ve çatışmalar için güç depolanmış, moral kazanılmıştır! Açık olan şu ki, söz konusu sonuçlar ve yaşanan saflaşma, “Hayır” cephesinin ortaya koyduğu enerji ve duruş; önümüzdeki birkaç yılın siyasal atmosferini doğrudan etkileyecektir. Siyasal iktidara meydan okuyacak, güçlü darbeler indirecek ve toplumsal muhalefeti büyütecek olan rüzgâr buradan esecektir. Bu bağlamda, kitlelerin doğrudan eyleminden çıkan, “Hayır Bitmedi, Daha Yeni Başlıyor” şiarı, dönemin karakterini özetler niteliktedir. Referandumun iptali talebi, kitlelerin siyasi iradesi ve tercihine sahip çıkması bağlamında hak arama mücadelesini ileri taşıyan bir taleptir, bu anlamda sahiplenilmesi ve büyütülmesi gerekir.
Evet, siyasal iktidar, CHP ile zımni anlaşmasıyla referandumu kazanmıştır! Ne var ki bunun adı ancak Pirus zaferi olabilir! Rejimin sigortası CHP’nin, açık hile, şaibe ve buna karşı sokağa taşan öfke seline rağmen, eylemlerin içinde olmayacağına bunun yerine mecliste “en sert” muhalefeti yürüteceğine dair açıklamaları, düzenin sahiplerinin biriken öfkeden ve bunun eyleme dönüşerek gelişmesinden duydukları korkuyu anlatmaktadır!
Su Yüzeyine Vuran Dalgayla Buluşalım!
Referandum süreci, “Evet” - “Hayır” tercihi etrafında önemli bir saflaşmayı açığa çıkardı. AKP iktidarının, kutuplaş- tırma politikalarıyla bu tabloyu bilinçli bir şekilde açığa çıkardığı biliniyor. Geride bıraktığımız süreç, AKP’nin ideolojik, politik ve kültürel hegemonyası altında kalan kitlelere ulaşma anlamında “Hayır” cephesinin yetersizliğini ortaya koymuştur. Bu durum, siyasi iktidarın siyasi ve ekonomik krizin faturasını ödeyen önemli bir toplumsal kesimin öfkesini “diğer” kamptakilere karşı harekete geçirebilmesini kolaylaştırmaktadır. Mevcut kamplaşma halinin, ezilenlerin dayanışmasını ve sorunun temel kaynağı sisteme yönelik mücadelesini zayıflattığı bir gerçektir.
Referandum hilesinin ve YSK eliyle çalınan gerçek zaferin sorumlusunun “Evet” oyu veren kitleler değil onları manipüle eden, şovenizm ve ırkçılıkla zehirleyen ve kendi politikalarına yedekleyen AKP iktidarı olduğu göz ardı edilmemelidir! “Hayır” tercihi etrafında açığa çıkan ve bugün artık OHAL’e rağmen sokağa taşan öfke ve tepkinin yöneleceği gerçek adres tam da yaşadığımız yoksulluk ve yoksunluğun gerçek nedeni, sömürü ve zulüm sistemi ile onun kaptan köşkünde 15 yıldır oturan AKP iktidarıdır! Bugün kendiliğinden gelişen bir kitle hareketi söz konusudur. Bizimse görevimiz, bunun parçası olmak, ondan öğrenmek ve onunla bütünleşmek olmalıdır! Siyasi iktidarın referandum gündemli eylem ve etkinliklere yönelik yasaklama, engelleme, gözaltı ve tutuklamalarının hareketin gelişmesine paralel şiddetleneceğine ve bastırma, ezme politikasının yaşama geçirileceğine şüphe yok. Ne var ki, 16 Nisan seçimleri, bardağı taşıran son damla olmuş ve ok yaydan bir kez çıkmıştır. Şimdi bastırılsa bile dikilen zor ve şiddet gömleğinin dikiş tutmayacağı ve kısa sürede yığınların zoruyla yırtılacağı gün gibi açıktır! Uluslararası proletaryanın birlik, dayanışma ve mücadele günü 1 Mayıs, referandumun koordinatlarını çizdiği bu siyasal atmosfer içinde kutlanacak ve anlam kazanacaktır! İşçi sınıfı ve geniş emekçi yığınlar, sömürüye, talana, yoksulluğa 1 Mayıs’ta “Hayır” diyecek; bizi ezen, yok sayan sisteme meydan okuyacaktır! Bedellerle bugüne taşınan ve “Hayır”da ifadesini bulan direniş ve mücadele bayrağı- nı proletaryanın kavga gününde daha yükseklerde dalgalandırılacaktır! Güvenle ilan edebiliriz ki, siyasal ve ekonomik krizin beslediği ve büyüttüğü çatışma ve hesaplaşma, bugün belli yanlarıyla, kitle hareketi şeklinde yüzeye vurmuştur! Bunun büyüyeceğinden kimse şüphe etmemelidir! Kuşkusuz bizim için aslolan, sınıf mücadelesinin engin denizinde görünür olmaya başlayan bu direnişle buluşmak ve onu büyütmektir!
PARTİZAN”
Son Haberler
Sayfalar
Provaksyon siyaseti
Dün İsviçre Basel'de 1 Mayıs mitingindeyiz. Yağmurlu ve serin bir hava...Gelecek güzel günler özlemi yüklenmiş bir 'avuç' coşkulu yürek. Toplumun üzerine serpilmiş ölü toprağı sessizliğine inat avaz-avaz özgürlük, eşitlik ve adalet taleplerini haykırıyorlar. Belki çok küçük, ama mevcut realitede, anlamlı ve değerli görkemli bir duruş abidesi misali...
TKP-ML MK SB: 1 MAYIS, GERÇEK VİRÜS EMPERYALİST-KAPİTALİST SİSTEME KARŞI MÜCADELEDİR!
Bütün Ülkelerin İşçileri ve Ezilen Halkları, Birleşin!
Burjuvazi ile işçi sınıfı ve milyonlarca ezilen emekçi yığınlar arasındaki savaşımda, en önemli kilometre taşlarından biri olan 1 Mayıs Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü’nü, devrim ve karşı-devrim güçlerinin saflarının daha da netleştiği, çelişkilerin daha bir açık hale geldiği, ezilenlerin öfkesinin henüz kabuğunu kıramamış olsa da biriktiği bir süreçte karşılıyoruz.
TKP-ML KKB’den KBDH Konsey Üyesi Çiğdem Vartinik: Her zaman tetikte, sürekli direnişte…
– Tüm dünyada askeri-politik gelişmeler yaşanıyor. Kadınlar ve LGBTİ+lar bu gelişmelerden direkt etkileniyor. Bununla birlikte yükselen bir kadın ve LGBTİ+ hareketi de var. Hemen hemen bütün eylemlerin de önünde yer alıyorlar. Bu gelişmeleri nasıl değerlendiriyorsunuz?
Heval Sinan Dersim’e - Süleyman Gürcan
Hani derler ya bazı insanlar iz bırakır diye. Sinan'da birkaç yıllık tanışma ve ortak çalışmada bende yoğun bir iz bıraktı. Ortak çalışmaya verdiği önem, eksikliklere ve yanlışlıklara yaklaşımda örgüt ayrımı yapmadan eleştiren ve yanlışlardan ders çıkartan bir kişiliği vardı.
Bizi kim değiştirecek?
Geçen sayımızda “Aynaya Bakmak” başlığını atmış ve bireyin-bileşenin-kolektifin “körleştiği” noktada ona ayna olan yoldaşlardan bahsetmiş ve bunun “bir şans” olduğunun altını çizmiş; bununla bağlantılı olarak başarının müdahaleye-eleştiriye açık olmakla ilişkisine değinmiştik.
TKP-ML MK üyesi Meral Güzel: “Halk Tava Gelmiş Demir Gibidir, Örsle Çekiç Olmak Bizim Elimizde!”
Merhaba, öncelikle kendinizi tanıtır mısınız?
– Merhaba, adım Meral Güzel, TKP-ML MK üyesiyim
Hem emperyalist kapitalist sistemdeki hem bölgedeki hem de Türkiye- Kuzey Kürdistan’daki siyasi-ekonomik gelişmeler coğrafyacımızdaki devrim mücadelesinin gelişimine olanak ve fırsatlar sunan güçlü bir zeminde olmasına rağmen devrim mücadelesi istenilen boyutta değil, bunu nasıl açıklayabilirsiniz?
CIA’nın Anti-Komünist “Özgür Düşünceli” Entellektüelleri (1.Bölüm)
Giriş:
Emperyalist merkezler, dünyayı yeniden paylaşmak için hummalı bir savaş hazırlığı içindeler ve buna göre de rakiplerine kutuplaşmalar giderek sertleşmektedir. Silahlanma son hızla yapılırken, faşistleşme ve iç faşistleşme de, hemen hemen bütün ülkelerde gelişmekte, işçi sınıfı ve emekçiler üzerindeki baskılar günden güne artmaktadır. Kazanılmış demokratik hak ve özgürlükler, burjuvazi tarafından gasp edilmektedir.
Egemenlerin korkularını tarihimizden aldığımız güçle büyütelim…
Türkiye işçi sınıfının ve çeşitli milliyet ve inançlardan ezilen halkımızın öncü ve önder gücü Proletarya Partisi’nin kuruluşunun 49. yılındayız. Proletarya Partisi, 24 Nisan 1972 tarihinde bir tesadüf sonucu kurulmadı.
Dünyadaki ve ülkemizdeki gelişmelerin bir iz düşümü olarak doğdu. Proletarya Partisi’nin kurucu ve kuramcısı İbrahim Kaypakkaya, hem pratik hem de politik bir önder olarak kısa yaşamında tarihi değerde araştırmalara imza attı. İçinden çıkıp geldiği politik çevrelerde iki çizgi mücadelesi verdi.
TKP-ML TİKKO Genel Komutanlığı: Bu Çelik Aldığı Suyu Unutmadı, Unutmayacak!
Partimiz TKP-ML, İbrahim Kaypakkaya önderliğinde kurulduğunda ellerinde yalnızca birkaç kırma ve dünyayı temellerinden sarsacak MLM biliminin yol göstericiliği vardı. ’71 silahlı çıkışının komünist yanı olan partimiz TKP-ML, silahlı mücadele hattında taviz vermeden ilk günkü inat ve kararlılıkla silahlı mücadeleyi bugünlere taşıyabilmiştir.
Proletarya Partisini ortaya çıkaran şartlar
24 Nisan 1972, coğrafyamızda komünist mücadele ateşinin yakıldığı tarihtir. 1920 Eylül’ünde Bakü’de Mustafa Suphi önderliğinde kurulan TKP’nin mirasçısı olarak ortaya çıkan proletarya partisinin kuruluş tarihidir. Proletarya partisinin kuruluşunun ilanı, Mustafa Suphi ve yoldaşlarının Kemalistler tarafından katledilmesinin ardından 50 yıllık reformizme ve parlamentarizme karşı cepheden bir ideolojik, siyasal saldırıdır/savaşımdır.
TKP-ML MK SB: Paris Komünü ışığında 49.kuruluş yılımız kutlu olsun!Bugünden yarına;Daha azimli,Daha kararlı,daha ısrarlı!
TKP-ML, 24 Nisan 1972 tarihinde İbrahim Kaypakkaya önderliğinde sınırlı sayıda kadroyla sınıf mücadelesinin pratiği içinde kuruldu. Partimizin 49. kuruluş yıldönümünü kutladığımız bu yıl, aynı zamanda K. Marks’ın ifadeleriyle “cennetin zaptına çıkan” Komüncülerin ve Paris Komünü’nün 150. yıldönümüne denk gelmektedir.