Zelenskıy Halk Kahramanı mı? (Monika Gärtner-Engel )
Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelenskıy, Ukrayna savaşında Rusya Devlet Başkanı Valdemir Putin'in tam tersi gibi görünüyor. Putin alaycı bir soğuklukla ortaya çıkıyor. KGB'nin eski bir gizli servis subayı olarak, acımasız kararlarını her zaman tek başına sunan, güç takıntılı bir emperyalist tekel politikacısıdır. Şu anda 12.000'den fazla barış göstericisini tutukladı ve Halep'te (Suriye), Grozni'de (Çeçenistan) veya şimdi Ukrayna şehirlerinin bombalanmasında insanlık dışı savaşı temsil ediyor. Buna karşılık, Zelenskıy, insanlara yakın, gerçekçi ve genellikle kitleler, basit askerler veya siyasi danışmanlar ile çevrili görünüyor - şu anda çoğunlukla şiş gözlü, üç günlük sakallı ve zeytin yeşili bir tişörtlü.
Başkan seçildikten sonra, lüks bir limuzin yerine yürüyerek meclise girdi. Modern bir iletişimci olarak, günlük televizyon konuşmaları, video, Twitter veya telgraf mesajlarıyla karşımıza çıkıyor. Konuşmalarında, Rus saldırganlık savaşındaki acımasızlığı açık bir şekilde kınadı. Saldırıya uğrayan Kiev'de kendi fotoğraflarını yayınladı ve Putin'e karşı çıktı. Davut Golyata karşı mı? Zelenskıy, barış ve özgürlük şampiyonu mu? Almanya medyası ona saygı duyuyor.
7 Mart tarihli Frankfurter Rundschau, onun "büyüleyici konuşmalarını" alkışladı. Ukrayna işçi sınıfı ve halk kitleleri, özgürlük ve kendi kaderini tayin hakkı için Rus emperyalist saldırganlığına haklı olarak aktif olarak direniyor. Zelenskıy kısa süre önce şunları söyledi: “Özgürlüğümüzden başka kaybedecek bir şeyimiz yok.”
Peki Zelenskıy hangi “özgürlükten” bahsediyor? Ukrayna'daki tüm komünist sembolleri ve partileri suç sayan 2015 anti-komünist yasalarını sıkı bir şekilde uyguluyor. Mevcut savaşın "komünist" Putin'e karşı yürütüldüğünü demagojik bir şekilde iddia ediyor.
Yeni-emperyalist Rusya'nın bu temsilcisinin, 1920'de Ukrayna'ya ilk kez kendi kaderini tayin hakkını açıkça vermiş olan sosyalist Sovyetler Birliği'nin ilk lideri Lenin'i eleştirerek bu savaşı açıkça anti-komünist bir şekilde haklı çıkarması tesadüf değil. Ayrıca Şubat 2021'de üç muhalif televizyon kanalının yasaklanması da dahil olmak üzere diğer muhalefet hareketlerini bastırdı.
Zelenskıy gerçekte ne kadar "halkçı" olduğu, işçi hareketiyle olan ilişkisinden anlaşılmaktadır. Geçen yaz, memleketi Kryvyi Rih'de grev yapan madencileri korumak yerine, maden sahibinin grev liderlerine yönelik acımasız baskısını örtbas etti. O, faşistlerle de yakın işbirliği içindedir. Faşist Azak alayını Ukrayna Ulusal Muhafızlarına entegre etti ve faşist "Sağ Sektör"ün orduyla koordineli özel askeri operasyonlar yürütmesini sağladı.
Görev süresinin başlangıcından bu yana, Ukrayna, küresel yolsuzlukla mücadele endeksinde 122. sıraya düştü. Zelenskıy, "tüm Avrupa ülkelerinde barış" için savaştığını ilan ediyor. Ancak şu anda saldırgan bir şekilde NATO'nun Ukrayna üzerindeki “hava sahasını kapatmasını” talep ediyor. Bu hava sahası Rusya tarafından kontrol ediliyor. Önemsizleştirici "tecrit" terimi, NATO'nun Rus uçaklarını düşürmesini gerektirecektir. Bu provakativ istek, NATO ile Rusya arasındaki doğrudan askeri çatışma ve dolayısıyla nükler silahların kullanıldığı olası bir 3. Dünya Savaşını neden olmaktır.
Zelenskıy ve Ukrayna'nın Berlin büyük elçisi Andriy Melnyk, bu müdahaleyi, saldırgan ve bir savaş çığırtkanlığıyla, 6 Mart 2022 Pazar günü Anne Will'in sunduğı TV'de talep ettiler. Annalena Baerbock (Alman Dışişleri Bakanı) bile, böyle bir adımın 3. dünya savaşına neden olacağını söylemesine karşın, bu taleplerinde diretiler. - Bilindiği gibi, büyük elçi Melnyk, aynı zamanda, Hitler hayranı ve faşist Stephan Bandera'nın mezarına çiçek bırakan birisidir. - ve tüm bunların farkında olan Alman Federal Meclisi'nde ayakta alkışlanarak kutlandı.
Zelenskıy, kozmopolit cephenin ardında belirgin bir milliyetçidir. "Ukrayna'ya şan olsun" diyerek konuşmasını bitirmeyi ihmal etmiyor. Kendi siyasi etkisini ve Ukrayna tekellerini artırmak için Ukrayna'yı bağımlı bir kapitalist ülke olarak AB ve NATO'nun emperyalist bloğuna yönlendirmek istiyor. En büyük nükleer santrallerle hayatı tehdit eden bir "çevre politikası" ve Donbass'ta Rus nüfusuna karşı ulusal bir baskı politikası izliyor. Ukrayna hükümeti, Donetsk ve Luhansk'ta göreceli özerklik ve seçimler vaat eden Minsk Anlaşması'na hiçbir zaman bağlı kalmadı. Askeri nitelikte olanlar da dahil olmak üzere çok sayıda provokasyon başlattı.
Zelenskıy'ın hükümet politikası, bir yandan açıkça gerici-milliyetçi ve anti-komünist, diğer yandan gerici odaklı bir küçük-burjuva düşünce sisteminin klavyesinde oynuyor. Her şeyden önce o, “özgürlük” ve “barış” terimlerini, aşırı gerici ve milliyetçi politikaları için kütüye kullanıyor.
Bu propagandalar, Ukrayna'daki kitleleri son derece karmaşık bir duruma sokuyor. Tabii ki, Rus işgalcilerine karşı aktif direnişleri haklı. Özellikle gönüllüler, Hitler faşizmine karşı mücadele geleneğinde bunu sıklıkla öznel olarak yapıyorlar. KSRD'den Ukraynalı yoldaşlar, kendi savaş mangalarının sokaklarda "Kalk, engin ülke" şarkısını söyleyerek yürüdüklerini bildiriyor. Bu, "Hitler'in Nazizmine karşı savaş zamanından iyi bilinen bir Sovyet şarkısıdır." (5 Mart 2022 tarihli ICOR kuruluşu KSRD'nin mektubu)
Ancak, Ukrayna'da demokrasi ve özgürlük için savaşmak isteyen herkes, aynı zamanda, aşırı gerici, komünizm karşıtı Ukrayna hükümetinin NATO/AB emperyalist bloğuna dahil olma isteğine karşı da savaşmalıdır. Bu nedenle KSRD, ICOR'a yazdığı mektupta, “Anti-faşist ve anti-emperyalist bir cephe inşa etmek özellikle önemlidir. ... Emperyalizm bir dünya belası olmaya devam ediyor ve ancak sosyalist devrim için ortak bir mücadeleyle bunu yenebiliriz. Bu mücadelede tüm dünyanın proleter partileri ve örgütleri omuz omuza durmalıdır. Birleşik cepheye ilerleyin! Yaşasın işçilerin sınıf birliği!”
Gerçek halk kahramanları, Zelenskıygibi burjuva politikacılar değil, işçi sınıfı, kadın kitlesi ve gençliğin kendisidir! Bunlar, Rusya'da, savaşa karşı cesurca sokaklara çıkan binlercesidir. Bunlar, Rusya'nın Ukrayna'daki ilerlemesine karşı koyması ve nihayetinde oldukça karmaşık bir iki cepheli savaş yürütmesi gereken Ukrayna'nın emekçi insanlarıdır. Bunlar, Rusya'nın Ukrayna saldırısına karşı dünyanın dört bir yanında savaşan insanlardır. Bunlar, Ukrayna, Rusya ve tüm kıtalardan devrimci dünya örgütü ICOR'da ve demokrasi, barış, özgürlük ve sosyalizm için anti-emperyalist ve anti-faşist birleşik cephede birlikte savaşan devrimcilerdir.
Son Haberler
Sayfalar
"Tarihte kalmış bir savaştan notlar ve dersler"*
1973'de Amerikan askerleri Vietnam'dan çekilirken, New York Times gazetesinin hükümete yakın yazarlarından Sulzberger şunları yazıyordu:" Birleşik Devletler savaşın kaybeden tarafı olarak görünüyor. Tarih kitapları bunu böyle yazmak zorunda… Biz savaşı Mekong Vadisi'nde (Vietnam'da) değil, Mississippi Vadisi'nde (Amerika'da) kaybettik. Birbiri ardından gelen Amerikan yönetimleri, ülke içindeki halktan asla kitlesel destek görmedi."
Tatava yapma, bas geç
Gündemle ilgili yazmak bana göre değil.
Aklım sırrım almıyor.
Delirecem.
Seçimler 30 Martta.
31 Mart ve ardında bazıları seçimlerde uğradığı hezeyanla ...
Seçimlere, örgütlenmeye .... yönelik iflah olmayan proletarya köylünün haline karşı kolektiflere sokağın, mücadelenin ve kavganın yıkıcı gücünü ( Bolşevikliği ) tavsiye ediyor.
Kimileri de, Yetmez ama evetçilerin gezideki adı: Tatava yapma, bas geçciler, diyi veriyor.
Ve daha nice şeyler.
Ya kardeşim: Durun, hele.
Sizler ne yazdığınızın farkında mısın ?
“İnsanlık için komünizmden başka yol var mı?” derdi o...
“İçinde bir tutam delilik olmayan hayat eksik bir hayattır.”[1]
Ataol Behramoğlu’nun, “… insan olmak/ çoğalabilmektir başkalarıyla/ İnsansın, birinin canı yanıyorken/ senin de canın yanıyorsa,” dizelerini anımsatan bir devrimci ruh daha ayrıldı aramızdan... Çocuksu, coşkulu, insan gibi insandı...
Gerçek şudur ki Onun ölümüne inanmak zor, O az sonra kapımızı çalabilir…
Kolay mı? Can Yücel’in, “Bana Bir Varmış de!/ Bir Varmış Bir Yokmuş deme!/ İçime dokunuyor” şiirinin “Bir Varmış de” bölümünü gerçek kılmışlardandır Tuncel Kurtiz...
TKP/ML- TİKKO Gerillalarından Bombalı Pankart
Yerel kaynaklardan öğrendiğimiz bilgilere göre, 10 Nisan2014 günü TKP/ML’ye bağlı TİKKO gerillaları Ovacık’ta yol kapatma eylemi yaparak bombalı pankart astı.
Değişimlere Direnen İdeal İnadımı
Aradan otuz yıl geçmişti, ben daha ülkedeyken tanıdığım kadim bir dost diye bildiğim Hasan’a misafirliğe gitmiştim. Hal hatır faslından sonra kardeşi olan Hüseyin’in durumunu sormuştum. Aldığım cevap ise, ‘’Annesi ve babası bir olan bir ilişki içinde değiliz maalesef’’ olmuştu.
Çocukluğumdan beri anne ve babası bir diye bildiğim bu kadim dostumun söyledikleri kafamı epey karıştırmasına yetmişti bile. Hasan bana dönerek ‘’Yok yok zannettiğin gibi değil ya da düşündüğün anlamda baba veya annemiz bir değil anlamında söylemedim’’ diye tekrar aynı vurguyu yapmıştı.
Eleştirinin sefaleti
Halkın Günlüğü gazetesinin 16–28 Şubat 2014 tarihli 77 sayısında “Eleştirinin Eleştirisi!” başlıklı bir yazı yayımlandı.
Munzur’dan İstanbul'a Yaralı Kartal: Ali Uçar!
Yıl 1974 Haziran’ıydı. Seni İstanbul- Kazlıçeşme’de tanıdım. Daha çok gençtin, 16 yaşındaydın. Dersim-Ovacik Cakperi köyünde yoksul ama Munzur suyu kadar temiz bir Anne-Baba'dan gelmeydin. Okullar yaz tatiline girmiş sen ve abin Musa Uçar okul paranızı ve ailenize maddi yardımda bulunmak için Kazlıçeşme deri fabrikalarında çalışacaktınız. Okullar açıldığında ise geri Dersim’e dönerek eğitiminizi sürdürecektiniz. Ama öyle olmadı. Partimizle tanıştın. Eğitimini yarıda bıraktın. Zeytinburnu’nda işçi sınıfı içerisinde örgütlendin, örgütledin.
Sürecin hasasiyetine hasasiyetle cevap vermek gerekiyor
Yaklaşık 30 yıldan beridir Kürt halkının ulusal demokratik taleplerinin seslendirilmesini üstlenerek öncülük eden Kürt siyasal hareketin siyasal konumunda olan siyasal güçleri, son barış sürecinin heyecanıyla atağa kalktıklarından beri, ağızlarından hiç düşürmedikleri süreç ve bu sürecin ortaya koyduğu ‘’süreç çok hassastır’’ söylemidir.
Yaşamı degistirmek için tüm renkleriyle örgütlenmek[1]
“İnsan, uğrunda ölümü göze alabileceği bir şey bulmadığı müddetçe insan değildir.”[2]
Yaşamı, tüm renkleriyle, hep beraber, “11 Tez”in ısrarlı yaratıcı/ yıkıcılığıyla birlikte, el ele, omuz omuza örgütlemek insan olmanın ve kalmanın “olmazsa olmazı” olsa da, sürdürülemez kapitalizmin yıkım ve yoksulluk dünyasında hiç de kolay değildir…
KAPİTALİST VAHŞET
Seçim mi Devrim mi ?
Bu coğrafyada halklar düzenin yüz yıldır sahnelediği seçim oyununa katılmakla baltayı bilinçsizce hep kendi ayaklarına indirdiler. Bu 30 Mart yerel seçiminde de halk diğer seçimlerde olduğu gibi yine kendisine biçilen militan figüranlık rolünü oynadı. Yorucu bir seçim kampanyasını sırtlayarak Meclis partilerine pek çok belediye başkanlığı ve il meclis üyelikleri kazandırdı.
Sokaklar babam kokuyordu
Babamı hiç tanımadım, kokusunu da bilmem. Kulaklarımda çınlayan ne bir sesi ne de duvarımızda asılı bir resmi vardı. Olsaydı hep bakardım… Tam beş yaşındaydım. Bunların yokluğuyla bir gün sordum anneme. “Beni kaçırdı, köyden alıp getirdi buralara. Gerçi İzmir çok güzel ama…” dedi. Sustu, gözlerini tavana dikti, sonra da, “Benim için çoktan öldü baban,” dedi. ‘Benim için neden ölmedi?’ diye geçirdim aklımdan, hayıflandım. Biraz da gönül koydum. Babasızlık çok zormuş, insan büyüdükçe bunu daha iyi anlıyor. Örneğin sokaklarda hiç kavga etmedim, kavgadan kaçtım hep.
Comment form