TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed :İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümü değerlendirmesi
TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed, İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümünde bir değerlendirmede bulundu.
Cemil Amed yaptığı değerlendirmede şunları ifade etti.
Birleşik devrim mücadelesinden ne anladığımız nasıl bir anlam yüklediğimiz önemlidir. Türkiye işçi sınıfı başta olmak üzere emekçilerin ve ezilenlerin Kürt ulusunun özgürce ayrılma hakkına sahip olma mücadelesinin birlikteliği ve ortaklığı olarak anlaşılmalıdır. Kürt ve Türk halkı başta olmak üzere farklı milliyetlerden emekçilerin kurtuluş ve özgürlük istemlerinin ancak birlikte ortak mücadelesi olarak anlamak gerekir. Sömürülen ve ezilen sınıf ve tabakaların ulus, inanç ve cinslerin özgürlük ve kurtuluş arayan her kesimin ortak ve birlikte mücadelesi olarak anlamak gerekir.
Keza kurtuluş ve özgürlük mücadelesini demokratik halk devrimiyle sınırlı tutmamak oradan sosyalizme doğru yürüyen devrimin devam ettirilmesi ve sürdürülmesi birlikte örgütlenmesi olarak anlamak gerekir.
En temel demokratik hak ve özgürlükleri başta olmak üzere devrime ve kurtuluşa ait tüm görevlerin birlikte ele alınıp örgütlenmesi anlamak gerekir. Demokratik halk devrimi doğru anlaşılıp kavranırsa birleşik devrimin kendisidir.
Kaypakkaya’nın faşizmin bir devlet biçimi olduğu geçici ve süreli bir olgu olmadığını parlamento ve seçim sisteminin olmasının faşizm gerçekliğini ortadan kaldırmadığını anlamak gerektiğini anlatıyor. Kurumsallaşan TC devlet yapısının temel kolonlarının faşizm olduğunu hatırlatıyor. Demokrasiden uzak özgürlüklerden yoksun bir diktatörya olduğunu anlatıyor. Parlamento kürsülerinde seçim meydanlarında söylenen sözlerin verilen vaatlerin faşizm gerçekliğini örten maske olduğunu anlatıyor. Parlamentonun varlığına ve biçimine bakarak sürekli gerçekleştirilen seçim sistemine dayanarak demokrasiyle hiçbir alakasının olmadığını hatırlatıyor. AKP-MHP ittifakında, faşizmin günümüzde almış olduğu biçim olarak anlamak gerektiğini anlatıyor. Yüz yıllık TC tarihinde demokrasiye ait her şeyin gerçeklikten uzak boş sözler ve vaatler olduğunu bilmek ve anlamak gerekir. Kaypakkaya TC devlet yapısını ve tarihini deşifre ederek gerçekleştirmek istediği demokratik halk devriminin yolunu çizmiştir.
TC devlet gerçekliği hakkında hiçbir yanılgıya ve tereddüde meydan bırakmayacak bugüne ışık tutacak gerçek tahlil yaparak yol gösterici rolü oynamıştır.
Haki Karer’i partileşme yolunda atılan ilk cesur adım olarak anlamak gerekir. Bu adım mutlaka militan yoldan olarak kavramak ve uygulamak gerekir. Tohum halinde devrimci düşüncelerin halka militanlara ait olması yolunda yapılan büyük fedakarlık olarak anlamak ve tanımlamak gerekir. En zor koşularda devrim ve özgürlük inancının tükenmemesi mücadelesinin sürdürülmesi olarak anlamak gerektiğini düşünüyorum.
Dörtler nasıl ki karanlığın en koyu anında yanan aydınlık ateşi olarak değerlendiriyorsak Leyla Güven şahsında bugün devam eden zindan direnişini aynı tarihsel anlamda süren benzerlik olarak değerlendiriyorum. Dörtler büyük bir uyanışın önemli tarihsel kesitiydi. Leyla güven arkadaş şahsında sürdürülen direnişin de büyük kitlesel uyanışın yeniden kazanma fikrinin ve idealinin cesur adımı olarak görüyorum. Leyla güven ve zindan direnişçilerinin büyük fedakarca direnişi en zor koşullarda ve anda kazanma ve başarma inancı olarak değerlendirmek gerekir.
Tecrit bir öndere bir devrimciye bir militana yönelik bir saldırı olarak görmemek gerekir. Tecrit bir halkın özgürlük idealine vurulmak istenen en büyük zincir olarak okumak gerekir. Zindan direnişini de bu ağır kuşatma saldırısına yönelik bir cesaret duruşu olarak değerlendiriyorum.
İbrahim Kaypakkaya yoldaş yapamadığımız ve layıkıyla yerine getiremediğimiz görevlerimizi yeniden hatırlatıyor. En ileri bilinci kuşanmak için cüret ve cesareti kendimize ilke edinmeliyiz. Bilinç ve cesareti birlikte irademize işleyerek yürümemiz gerektiğini hatırlatıyor. Her koşul altında hakikati arayarak imkansızı istemeyi statükocu bürokrat dogmatik anlayış ve yaklaşımlardan kopmayı her bakımdan nitelikli sıçramayı emrediyor. Reformizm-Revizyonizmle aramıza kalın kesin çizgi çekmemizi nihai hedefe ulaşmanın yolu arayışı ve mücadelesini daha fazla büyütmeyi anlatıyor ve hatırlatıyor.
Her gün yeniden ve yeniden Kaypakkaya’nın düşünce ve yaşamına, savaşma ve zafere olan inancına fikirlerine sarılmak gerektiğine ihtiyaç olduğunu anlatıyor. Söylem ve istemin yetmediğini harekete geçmek gerektiğini anlatıyor.
Son Haberler
Sayfalar
Siyonizm,anti-semitizm ve bir "Mugalata"üzerine
“Kişi ancak kalbiyle görür.Göz hiçbir şeyin özünü göremez.
Yıl 1975 ya da 1976 olmalı; Paris’te bir grup Türkiyeli devrimci öğrenciyiz. Aklımız ve yüreğimiz, bir yanıyla yükselen devrimci hareketin devlet destekli faşist çeteler eliyle kırılmaya çalışıldığı memlekette; bir yanıyla da hem yaşadığımız ülkedeki devrimci mücadelelerin içinde yer almaya, hem de Türkiye’deki devrimci/sosyalist hareketle dayanışma sağlamaya çabalıyoruz. Türkiyeli işçileri Fransız emek hareketi içerisinde örgütlemeye çalışıyoruz, örneğin.
TKP/ML TİKKO: “Kobanê Direnişi, Direnişimizdir”
TKP/ML TİKKO savaşçısı Agit Cem, İbrahim Kaypakkaya'nın ardılları olarak üstlerine düşeni,Kobanê'de yerine getirdiklerini ifade etti. Cem, "Önümüzde duran enternasyonal bir görev olarak hem Türkiyeli devrimcilere hem de diğer uluslardan demokratik çevrelere, Kobanê direnişinde yerlerini alma çağrısında bulunuyoruz. Artık 'Kürt halkının mücadelesini destekliyoruz' demek yetmez. Gün halkların ortak mücadelesi için pratik adım atma günüdür" dedi.
Çözüm Sürecini Yüzdük Kuyruğa Geldik- D. Ali Küçük
Kurbanın derisi yüzüldü, kuyruğuna geldik. Hani “dananın kuyruğu kopacak” diyorlar ya onun gibi bir şey.
İmralı heyeti(Barış-Çözüm-Süreç-müzakere heyeti vb ne derseniz deyin) Bu hafta Kandile gidemedi, ertelediler.
Gerekçelerini de şöyle sıraladılar:
“"Akdoğan ile görüşemedik, ondan"
Darbeye hazır mıyız?
La benim fikrim avrat bir teşti ekmek pişirmeye razı olsa da ailemizin tüm yaşantısı çağdaş kölelikte / patronlarda / kurtulsa diye çalışırken bu Marmaranın sömürgeciliğe entegre olmuş iş kollarında patronların yaşam mücadelesine karşı işçilerin patronlarla kurduğu duygusal bağ beni baya etkiledi ya.
Neyse aman zaten gündemimizde lenizmle, maozmi tarih sahnesinde ortaya çıkaran işçilerin koşullarındaki farklılıklar da değil.
Gündemimiz darbeye hazır mıyız ?
Aslında:
Gündeme göre de uçuk bir konu.
İnsanlığa ve geleceğe açık mektup! H.GÜRER
H. Kılıç’ın Tehdidi ve Seçimin İşaret Fişeği!
“Seçim dönemleri yaklaştıkça, Ankara’da ‘Ali Cengiz oyunları’ da başlar” Bu sözler hükümetin medya temsilcilerinden Abdülkadir Selvi’ye ait. Pek de yanlış bir tespit değil. Türk egemen sınıfları arasındaki “Ali Cengiz oyunları”, pusular, operasyonlar, boğazlaşmalar aslında hiç eksik olmaz. Ama seçim atmosferine girildiğinde bu durum dozu artarak gerçekleşir. Türkiye’de seçimler, Aziz Nesin’in “Zübük” hikâyesine taş çıkaracak “zenginlik”lere sahne olur. Şimdilik 2015 Haziran’ında yapılması planlanan genel seçimlerin de bu iklimden farklı yaşanmaması için tek bir neden yok.
Diktatörün Sarayındaki Paçoz Çariçe-Galip Munzam
Birkaç sene evvel –sanıyorum 2011 yılında– memlekette paçozluk ve onunla alakalı olarak paçozlaşma kavramları tartışılmaya başlandı.
Daha Neyi Bekliyoruz?
Yazıya ülkedeki tüm demokrasi güçlerini, toplumsal dinamikleri, siyasal yapı ve kurumları, dostlarımızı, canlarımızı, Zorunlu Din Dersine karşı başlatılan ve önemli bir hak alma mücadelesi olan “Oturma Eylemleriyle” dayanışmaya davetle başlayayım..
Demokrasi mücadelesinde bazen bir çığlık, bazen sessiz bir duruş, ya da bir oturma eylemi, Plaza De Mayo Anneleri ile Cumartesi Annelerinin Oturma Eylemlerinde olduğu gibi çığ misali büyüyerek tüm ülkeye, hatta başka ülke ve kıtalara da ulaşabiliyor.
Faşizme Taş Atmak İyidir
“DEMİR LEYDİ” DENİLEN BİR “MILK SNATCHER/ SÜT HIRSIZI”… [*]
“Torbada ne varsa,çorbada da o vardır.”[1]
İngiltere’nin ilk ve tek kadın Başbakanı Barones Margaret Thatcher 8 Nisan 2013’de geçirdiği felç sonrası 87 yaşında öldü. 11 Nisan 2013 tarihli ‘The Independent’in haberine göre ölümünün ardından ilk 3 saatte internete girenlerin yüzde 92’si, hayatlarını perişan ettiği kömür madencilerinin çocuklarıydı…
SOSYAL BİLİMLER: BİR ŞEY YAPMALI![*]
“Etik açıdan toplum bilimleri insanlığa hizmet etmeli;ancak sınıflar, etnik gruplar, uluslar vb.arasındaki çelişkilerle dolu bir dünyada,herkesin çıkarlarına hizmet etmek olanaksız gözükmektedir.Ezilenlerle ezenlerin dolayımsız çıkarları arasında bir seçim yapmak zorunda kalırsak, sorumluluğumuz ilk elde ve öncelikle birincileredir: çünkü özel yetkinliğimiz bu alandadır.”[1]
Şu satırlara göz atar mısınız?