Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...H.Gündoğan
Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...
"Bir bardak suda koparılan fırtına" ya tanık olduk resmen..
Takınılan tavır, gösterilen tepki ve sarf edilen laflar kesinlikle eleştirel bir tutumun öğeleri olamazdı.
Çünkü her şeyden önce dostane değildi: LİNÇ girişimiydi. "Fırsat" bellenmiş olmalı ki, "ganimet" olarak kullanıldı. Kin ve nefretle saldırıldı. Kin ve öfkenin kararttığı bilinç, "vurun abalıya" desturuyla, insanlarımız ve kurumlarımız, adeta, "düşmanımın düşmanı dostumdur" denilircesine alenen teşhir edildi. Sokak serserileri edasıyla tehditlere maruz kaldı. vs. vs..
Herhaldeki bu,sol/sosyalist, devrimci/demokrat kurum ve insanlar arasında yaşanacak bir İDEOLOJİK MÜCADELE değildi.
Bu alenen; "kutsalımıza saldırdılar" paravanı arkasında örtülenmeye çalışılan PROVOKATİF BİR PRATİKtir.
"Devrimci/ proleter ahlak" kisvesiyle, bir nevi "yobazlık" sergilenmiştir.
"Kutsal" addedilen değerler çirkince suistimal edilmiş ve kötü emellere "alet" olarak kullanılmışlardır.
"Kadına sahip çıkma" kisvesi altında, kadın ve kadın bedeni feodal-ataerkil ve dinci yobaz ahlak değerleriyle saldırının odağına konmuştur.
Çünkü bu DÜŞMANCA SALDIRInın lanse edilen tek gerekçesi: "KUTSALIMIZA SAYGISIZLIK" tır!..
Somut durumdaki "kutsalımız" kavgamızda ölümsüzleşen/yıldızlaşan yoldaş ve devrimci dostlarımızın fotoğraflarıydı.
Keza somut durumda buna "SAYGISIZLIK" olarak addedilen şey de; kısmen örtük bir kadının dans etmesiydi. Ve üstüne üstlük bu kadın “normal” değil, trans kadındı!!!
İşte, "kutsal"a "saygısızlık saldırısı"nın denklemi böyle kurulduğuna göre; "saygısızlığı" oluşturan özne, kaçınılmaz olarak, "yarı çıplak" vaziyette dans eden kadın ve objektif olarak "lanetli" önkabulüyle damgalanan KADIN BEDENİdir.
Şöyle varsayalım bir anlığına: Aynı sahnede , örneğin "tarkan kostümlü" yani kıçını ve cinsel organlarını örten kıyafet misali, kısmen örtük bir erkek, benzeşen fügürlerle, örneğin "ateş dansı" performansı sergilemiş olsaydı, kesine yakın bir hükümle söyleyebiliriz ki bu görüntü ve edim asla "kutsalımıza saygısızlık" olarak değerlendirilmezdi. Hem zihniyet olarak değerlendirilmezdi ve hem de " geri/yobaz" değer yargılarından mustarip kalabalık bir kitlenin galeyana getirilmesinde "ELVERİŞLI BİR ARAÇ" olmadığı için.
Dolayısıyla buradaki örtük ve ama derin/köklü kadını/kadın bedenini "lanetli" varsayan zihniyet, kendisini tüm çıplaklığıyla ele vermiş durumdadır.
Fakat bu vahim durum, bu DÜŞMANSI SALDIRGANLIKtaki madalyonun sadece bir yüzündeki gerçekliktir. Diğer yüzündeki gerçeklik de en az bunun kadar vahimdir. Çünkü çok barizdir ki burada niyet "üzüm yemek" değildir; "bağcıyı dövme"nin vesilesi yapmaktır. "Fırsat" sayılmış ve "ganimet"e çevirmek suretiyle kullanılmıştır.
Ve bu pratiğin önemle vurgulanması gereken çok önemli bir yönü de şudur ki: BU PRATİĞİN STARTI KESİNLİKLE PROVOKATİFTİR!..
Ve üzülerek gördük ki yapının adeta tüm kurumları ve hatırı sayılır bir kitlesi bu provokatif düşmansı saldırganlığın ayırdına varamayarak ardında saf tuttu.
Denilmedi: "Ya arkadaşlar hele bir durun, önce şu işin aslını astarını bir öğrenelim. Nihayetinde muhatabımız halk saflarında olan dost bir yapı. Niye öyle bir şey yaptıklarını açıklamalarını isteyelim öncelikle."Dansöz oynatmışlar" da ne demek? Bu insanlar kendilerine komünist diyor, "dansöz oynatma" gibi bir şeyi yapmazlar. Yaptıklarının ne olduğunu açıklamalarını isteyelim. Keza varsayalım ki böylesi vahim bir hataya düşmüş olsunlar, buna karşı etkili eleştiri hakkımızı kullanma dışında başka bir şey yapmak bize düşmez. Bu düşmanca saldırganlık da neyin nesi? Bunları kim niye yapıyor?"
Evet, maalesef denilmemiş olmalı ki, hep birlikte koca bir devrimci yapı "KOLEKTİF AKIL TUTLMASI VE CİNNET HALİ"ne teslim olmuş halini devam ettiriyor.
Hem de şu olgusal gerçekler ve yapılan kurumsal açıklamalar ortadayken:
- Yapılan; "Parti ve Devrim Şehitlerini Anma" etkinliği değil;
- Kültürel/sanatsal bir gençlik festivalidir.
- Bu festivalde çeşitli branşlarda birçok etkinlik sergilenmektedir.
- Festivalin süregelen formatıdır bu.
- Bu kapsamda bireysel performasyonların sergilenebilmesine de imkan tanınmaktadır.
- Ve işte bu kapsamda olmak üzere, trans kadın bir yoldaşımız da kendi kimliği ve varlığının, yaşam ve saygı görme hakkının olduğunun görünür kılınması amacıyla, bireysel bir performans sergilemiştir
- Ne yarı örtük/hatta nü bedeni ve ne de icra ettiği oryantal dans lanetlidir. Peki haydi soralım kendimize: Bu ne hiddet bu ne celal; bu neyin hezeyanı böyle arkadaşlar?! Birileri bilerek veya bilmeyerek (ama bilerekse, durum gerçekten de çok vahim) devrimci dost güçleri birbirine düşürüyor ve düşmana peşkeş çekiyor. Bunu görelim ve karşı çıkalım; bu, devrimci bir sorumluluk gereğidir.
H. Gündoğan
Son Haberler
Sayfalar
MİNNET VE HAYRANLIKLA: YOLLARI YOLUMUZDUR![1]
“Nehirlerin dinlediği seslerdik”[2]
Sizlere, siz kardeşlerime Onlardan söz ederken, heyecandan dilim damağım kuruyor. Omuzlarımda devasa bir sorumluluğun ağırlığını duyumsuyorum…
Ne demeli? Nereden başlamalı?
Öncelikle onlarınki, anlatmaktan çok yaşanan, yani kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir aşktı…
“Demokratikleş-me paketi”
“Maymun ne kadar yükseğe çıkarsa,kıçı da o kadar görünür.”[1]
Bizim kuşaktan, (genel olarak “78’liler” olarak biliniyoruz) kimileri ve selefimiz 68’lilerin bir kısmı çok hızlı “uyum sağladı”. Biz beceremedik.
Eskinin “solcu”su, bugünün liberali kalemlerin AKP iktidarının Başbakan Recep Tayyip Erdoğan eliyle açtığı (kaçıncı?) “Demokratikleşme Paketi” ile ilgili görüşlerden söz ediyorum.
“Cemevi ile Ruhban Okulu da olsaydı daha iyi olurdu,” diyen hoşnut Oral Çalışlar, örneğin[2]…
Umudun Şiarı: “Size Verdiğimiz Süre Doldu!”
Emperyalist sermayenin uluslararası bir kaç merkezdeki dönüş hızına bağlı ve orantılı olarak, dünya halklarının direnişlerinin hızı da artıyor.
Yaşadıklarımız reddedilmelidir!
Ecdadımız Kayıkları, Biz Gemicikleri Yürüttük
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan her fırsatta ecdadından bahsetmekten geri durmuyor. Yerel seçimlere yönelik bir yatırım olduğu herkesçe bilinen, konunun uzmanlarınca da birçok eksiği bulunduğu iddia edilen Marmaray tüp geçidi milyonların can güvenliği hiçe sayılarak apar topar açıldı. Başbakan açılıştaki konuşmasında da “ecdadımız gemileri karadan yürüttü, iktidarımız da denizlerin üstünden vagonları yürütüyor” dedi.
Din Kardeşligi masali ve türban sovu
AKP meclisteki türbanlı milletvekili şovuyla halkı uyutma yolunda kendisine yakışır bir adım daha atmış oldu. Oysa din, türban ya da özgürlük diye bir dertleri yok. Onlar ne pahasına olursa olsun iktidarda kalmanın ve hizmet ettikleri bu düzenin ezen- ezilen, sömüren- sömürülen çelişkisini halkın gözünden kaçırmanın derdinde. Türbanı bu korkunç düzeni saklamak için bir şal olarak kullanmaktadırlar. Tuhaf olan şu ki, türban takan kadınların çoğu da bu düzenin mağdurlarıdırlar. Ne var ki onlar bunun farkında değil. Biraz düşünseler iyice esaret altına girdiklerini göreceklerdir.
Ortadoğu yeniden biçimlen(diril)irken …[*]
“Karanlık saatler geldiğinde,
o zamanın insanı da gelir.”[1]
Ortadoğu yeniden biçimlen(diril)irken söylenmesi gerekeni, gecikip, lafı dolandırmadan hemen belirteyim: Büyük bir alt üst oluşun içindeyiz…
Bu kadar da değil; her şey daha da ağırlaşarak vahimleşecek; veya tarih müthiş hızlanacak; ya da sık sık Montesquieu’nun, “Ne mutlu tarihi sıkıcı olan halka” sözü anımsanacak…
Cumhuriyet Bayramı' Ve Bagımsız Türkiye Hangi Sınıfın Ideolojisidir?
'Bir Marksist toplumsal uzlasmaya degil, sinif mucadelesine dayanir' der Lenin.
Sinif mucadelesi ise tekduze bir rota izlemez.Tarihin her toplumsal akisinda farkli bicimler olarak karsimiza cikar. Komunistler iradeci-idealist degil dialektik olguculuga dayanir. Canlidir Marksistin dunyasi, basma kalip, tekduze, soyut ilkeler ve kaliplar bakisi burjuvazinin dunya gorusudur.
Solu Liberalleştirmek
Sol’u liberalleştirme; onu devrimci özünden kopararak, burjuva düzen içi bir hareket haline getirme ve burjuva sistemine karşı toplumsal devrimci alternatif olmaktan çıkarma çabaları, solun tarihi kadar eskidir. Toplumun burjuva-proleter kampa bölünmesinden bu yana da, burjuvazi, sol’u sol olmaktan çıkarmanın her türlü yolunu denemeye, şiddetin yanında, ideolojik ve siyasal olarak onu yozlaştırmaya özel bir önem verdi.
Kürdistan ve "Demokratikleşme"
Kürdistan tarihi açısından 90'lı yılların en önemli olgusu Kürdistan ulusal kurtuluşçuluğunun kadrosu,hemen hepsi bağımsızlıkçı çizgide binlerce Kürd aydınının imha edilmiş olmasıdır.Öylesine bir soykırım ki hesabını gören de soran da yok,ortalık da "barış"çılardan ve "unutmaya ve affetmeye hazırız"cılardan geçilmiyor.Kürdistani stratejik aklın ve ulusal kurtuluşçuluğun taşıyıcısı bu kategorinin imha edilmesi,kalan yerli/yerel aydınların Türki metropollara ya da yurtdışına kaçması/kaçırtılması ve eşzamanlı olarak Kürdistan köylülüğünün sömürgecilerce Kürdistan dışına göçertilmesinin ulusal
Iki Birlesir Bir Olur Ya Da HDP
Ertugrul Kurkcu ''Halkin uzerine bilgelik tesis etmek degil, halkin bilgeligini temel alan bir partiyiz'' diyor...Kongreye Apo ve Recep kutlama mesajlari yolluyor!
Tum milliyetlerden Isci-Koyluler Revizyonizmi gormuyor ve alkisliyorsunuz!
Sunu diyor sizlere Kurkcu; Isciler-Koyluler ,Marksizm-Leninizm gibi sizi kurtarmaya calisan akimlara kapilmayin...!