Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...H.Gündoğan
Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...
"Bir bardak suda koparılan fırtına" ya tanık olduk resmen..
Takınılan tavır, gösterilen tepki ve sarf edilen laflar kesinlikle eleştirel bir tutumun öğeleri olamazdı.
Çünkü her şeyden önce dostane değildi: LİNÇ girişimiydi. "Fırsat" bellenmiş olmalı ki, "ganimet" olarak kullanıldı. Kin ve nefretle saldırıldı. Kin ve öfkenin kararttığı bilinç, "vurun abalıya" desturuyla, insanlarımız ve kurumlarımız, adeta, "düşmanımın düşmanı dostumdur" denilircesine alenen teşhir edildi. Sokak serserileri edasıyla tehditlere maruz kaldı. vs. vs..
Herhaldeki bu,sol/sosyalist, devrimci/demokrat kurum ve insanlar arasında yaşanacak bir İDEOLOJİK MÜCADELE değildi.
Bu alenen; "kutsalımıza saldırdılar" paravanı arkasında örtülenmeye çalışılan PROVOKATİF BİR PRATİKtir.
"Devrimci/ proleter ahlak" kisvesiyle, bir nevi "yobazlık" sergilenmiştir.
"Kutsal" addedilen değerler çirkince suistimal edilmiş ve kötü emellere "alet" olarak kullanılmışlardır.
"Kadına sahip çıkma" kisvesi altında, kadın ve kadın bedeni feodal-ataerkil ve dinci yobaz ahlak değerleriyle saldırının odağına konmuştur.
Çünkü bu DÜŞMANCA SALDIRInın lanse edilen tek gerekçesi: "KUTSALIMIZA SAYGISIZLIK" tır!..
Somut durumdaki "kutsalımız" kavgamızda ölümsüzleşen/yıldızlaşan yoldaş ve devrimci dostlarımızın fotoğraflarıydı.
Keza somut durumda buna "SAYGISIZLIK" olarak addedilen şey de; kısmen örtük bir kadının dans etmesiydi. Ve üstüne üstlük bu kadın “normal” değil, trans kadındı!!!
İşte, "kutsal"a "saygısızlık saldırısı"nın denklemi böyle kurulduğuna göre; "saygısızlığı" oluşturan özne, kaçınılmaz olarak, "yarı çıplak" vaziyette dans eden kadın ve objektif olarak "lanetli" önkabulüyle damgalanan KADIN BEDENİdir.
Şöyle varsayalım bir anlığına: Aynı sahnede , örneğin "tarkan kostümlü" yani kıçını ve cinsel organlarını örten kıyafet misali, kısmen örtük bir erkek, benzeşen fügürlerle, örneğin "ateş dansı" performansı sergilemiş olsaydı, kesine yakın bir hükümle söyleyebiliriz ki bu görüntü ve edim asla "kutsalımıza saygısızlık" olarak değerlendirilmezdi. Hem zihniyet olarak değerlendirilmezdi ve hem de " geri/yobaz" değer yargılarından mustarip kalabalık bir kitlenin galeyana getirilmesinde "ELVERİŞLI BİR ARAÇ" olmadığı için.
Dolayısıyla buradaki örtük ve ama derin/köklü kadını/kadın bedenini "lanetli" varsayan zihniyet, kendisini tüm çıplaklığıyla ele vermiş durumdadır.
Fakat bu vahim durum, bu DÜŞMANSI SALDIRGANLIKtaki madalyonun sadece bir yüzündeki gerçekliktir. Diğer yüzündeki gerçeklik de en az bunun kadar vahimdir. Çünkü çok barizdir ki burada niyet "üzüm yemek" değildir; "bağcıyı dövme"nin vesilesi yapmaktır. "Fırsat" sayılmış ve "ganimet"e çevirmek suretiyle kullanılmıştır.
Ve bu pratiğin önemle vurgulanması gereken çok önemli bir yönü de şudur ki: BU PRATİĞİN STARTI KESİNLİKLE PROVOKATİFTİR!..
Ve üzülerek gördük ki yapının adeta tüm kurumları ve hatırı sayılır bir kitlesi bu provokatif düşmansı saldırganlığın ayırdına varamayarak ardında saf tuttu.
Denilmedi: "Ya arkadaşlar hele bir durun, önce şu işin aslını astarını bir öğrenelim. Nihayetinde muhatabımız halk saflarında olan dost bir yapı. Niye öyle bir şey yaptıklarını açıklamalarını isteyelim öncelikle."Dansöz oynatmışlar" da ne demek? Bu insanlar kendilerine komünist diyor, "dansöz oynatma" gibi bir şeyi yapmazlar. Yaptıklarının ne olduğunu açıklamalarını isteyelim. Keza varsayalım ki böylesi vahim bir hataya düşmüş olsunlar, buna karşı etkili eleştiri hakkımızı kullanma dışında başka bir şey yapmak bize düşmez. Bu düşmanca saldırganlık da neyin nesi? Bunları kim niye yapıyor?"
Evet, maalesef denilmemiş olmalı ki, hep birlikte koca bir devrimci yapı "KOLEKTİF AKIL TUTLMASI VE CİNNET HALİ"ne teslim olmuş halini devam ettiriyor.
Hem de şu olgusal gerçekler ve yapılan kurumsal açıklamalar ortadayken:
- Yapılan; "Parti ve Devrim Şehitlerini Anma" etkinliği değil;
- Kültürel/sanatsal bir gençlik festivalidir.
- Bu festivalde çeşitli branşlarda birçok etkinlik sergilenmektedir.
- Festivalin süregelen formatıdır bu.
- Bu kapsamda bireysel performasyonların sergilenebilmesine de imkan tanınmaktadır.
- Ve işte bu kapsamda olmak üzere, trans kadın bir yoldaşımız da kendi kimliği ve varlığının, yaşam ve saygı görme hakkının olduğunun görünür kılınması amacıyla, bireysel bir performans sergilemiştir
- Ne yarı örtük/hatta nü bedeni ve ne de icra ettiği oryantal dans lanetlidir. Peki haydi soralım kendimize: Bu ne hiddet bu ne celal; bu neyin hezeyanı böyle arkadaşlar?! Birileri bilerek veya bilmeyerek (ama bilerekse, durum gerçekten de çok vahim) devrimci dost güçleri birbirine düşürüyor ve düşmana peşkeş çekiyor. Bunu görelim ve karşı çıkalım; bu, devrimci bir sorumluluk gereğidir.
H. Gündoğan
Son Haberler
Sayfalar
BURJUVA SEÇİMLERİ ve PROLETER TAKTİK
„Bilim, ….. , isteklere ve görüşlere uygun tarzda, tek bir grubun, ya da tek bir partinin savaşım hazırlıklarına ve bilinç derecesine göre siyaseti belirleme yerine, ülkedeki bütün grupların, partilerin, sınıfların ve yığınların hesaba katılmasını emreder.“[1]
Enkaz Yaratan Çürük Düzeninizi Yıkacağız; Seçim Kurtuluşunuz Olmayacak!
6 Şubat depremleri sonrasında on binlerce insan taammüden katledildi, yüz binlercesi yaralandı ve milyonlarcası temel yaşam koşullarından mahrum bırakıldı. -Bir değil, iki değil, üç değil- on binlercemiz kendileri için bir mezar haline getirilen evlerinde öldürüldü. Sadece depremler nedeniyle değil enkaz altında kurtarılmayı beklerken yardım edilmediği için donarak öldürüldü. İnsanların yardım edin çığlıklarına, “Nerede bu devlet?” haykırışları eşlik etti.
Halkın İçinde Olmak (Sentez)
Halka dair söylenenler, devrimciliğe dair biçilenler, bireye dair yapılan sorgulamalar, bir politik öznenin hayatın içinde olup olmamasına dair yapılan vurgular, sömürenler ve onların devleti, bunların siyasi iktidarı ve muhalefeti, ordusu, sivil uzantısı her şey ama her şey mücadelenin tarihiyle kıyaslandığında kısacık denilebilecek bir zaman diliminde, yoğunlaştırılmış bir şekilde tartışmaya açıldı, tüm bunlarda yeni derinlikler kazanıldı, yeni bakışlar edinildi, ufuklar genişledi, renklilik geldi.
“İstibdat”tan Kurtulmak İçin Kürdü Çağırmak!
14 Mayıs’ta yapılacak olan cumhurbaşkanlığı ve parlamento seçimleri öncesi Millet İttifakı’nın cumhurbaşkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu, seçimlere ilişkin HDP ile bir toplantı gerçekleştirdi. Toplantı çıkışı basın önünde bir açıklama yaptılar. CHP lideri K.Kılıçdaroğlu da HDP Eş Genel Başkanları Pervin Buldan ve Mithat Sancar da TBMM’nin önemine, halk iradesinin temsiliyetine dikkat çektiler! Basın önünde verdikleri mesaj “Hiçbir sorun çözümsüz değil, TBMM çatısı altında Türkiye’nin her sorununu çözmek olası…” biçiminde özetlenebilir.
Vicdan ve ahlak mı dediniz? (Ertan İldan)
Aslında Türkiye'de 50 gün sonra yapılacak seçimler hakkında daha fazla konuşmak niyetinde değildim. Tüm sermayesini bu muharabe'nin sonuçlarına yatırmış ve temelde iki kutupa ayrılmış bir toplumsal psikolojide aykırı bir görüşün yankı bulmayacağını bilirim. Daha da önemlisi muhtemel bir yenilgide akli melekelerini yitirmiş ve umutlarını tüketmiş bir kesimin hışmına uğramak tehlikesi de yok değil. Oysa benim "gemileri yakmak" gibi bir mecburiyetim yok. Demokrasi, özgürlük, eşitlik ve adalet isteyen toplum kesimleri ile ilişkilerimi ve görüş alışverişimi sürdürmek isterim.
Kaypakkaya ve Kemalist Cumhuriyet
Bu yıl İbrahim Kaypakkaya’nın faşist Türk devleti tarafından katledilişinin 50. yıldönümüdür.
Ve faşist TC’nin de kuruluşunun yüzüncü yılıdır. Kaypakkaya yoldaşın siyasal yaşamı bu tekçi, inkarcı, katliamcı tarihle hesaplaşmakla geçmiştir. Hiç kuşkusuz onun analizleri yalnız geçmişi değil geleceği de içeriyor. Dolayısıyla cumhuriyetin yüz yıllık tarihini sorgularken onun görüşleri bize yol göstermeye devam ediyor.
2023 Cumhurbaşkanlığı seçimine ilişkin boykot tavrı neden doğru değildir
Çünkü öncelikle içinden geçilmekte olunan tarihi momentin realitesi; “Burjuva faşist düzen partileri ve ittifaklarının adaylarını boykot et, devrimci demokrat adayları destekle!” (MKP-SB. Bk. Halkın Günlüğü gazetesi) şiarında dile getirilen bu yaklaşımla örtüşür değildir. Neden değildir? Çünkü öncelikle içinden geçilmekte olunan süreç, ‘normal-olağan’ rutin bir süreç olmayıp; yönetimsel olarak sistemde niteliksel değişimin yaşanacağı bir süreçtir.
Delirmeye Az Kaldı Doktorum Nerede
Mahlukatlar içerisinde, kendisi gibisini, yaratabilecek tek canlı insanlardır. (Albert Ergün Einstein)
Ah.... çocuklar... ahh....
Memleketteki partilerin zayıflıklarını öne sürerek her türlü burjuva partileriyle bir araya gelenler....
İş dünya proletaryalarının burjuva renkleriyle bir araya gelmeye gelince....
Dünya proletarya partilerin zayıflıklarını öne sürerek bir araya gelmeyi ret etmekteler.
Ve bu insanlar örgütlüler biz proletaryalar örgütsüz.
Ve bu insanlar örgütlüler biz proletaryalar örgütsüz.
Ve tc’nin okul sıralarında olsa dahil...
Ermeni Devrimcilerin İttifak Deneyiminden Hareketle “YÜRÜ BE KEMAL…”
6 Şubat depremleri sonrasında on binlerce can kaybının ardından 14 Mayıs 2023 tarihinde “Başkanlık” ve “Milletvekilliği Genel Seçimleri”nin “yenilenme”si kararı alındı. Depremler ve ardından yaşanan sellere rağmen ülke seçim sath-ı mahalline girmiş bulunuyor. Seçim, iktidardaki AKP-MHP partilerinin oluşturduğu “Cumhur İttifakı” ve ona eklemlenen partiler ile CHP-İYİ Parti’nin başını çektiği “Millet İttifakı”nın oluşturduğu iki ana siyasi kampın iktidar mücadelesi biçiminde gelişiyor.
ATAERKİL SİSTEME KARŞI MÜCADELE SORUNU, EZEN-EZİLEN CİNS ÇELİŞMESİNİN ÇÖZÜMÜ SORUNUDUR
Sorunların doğru çözümü, öncelikle onların özünün tam olarak ne olduğu veya neye tekabül ettiğinin eksiksiz olarak ortaya konulmasıyla doğrudan bağlantılıdır. Yani sorun aslında tıpkı şuna benziyor: Doğru ve isabetli tedavi ancak ki doğru teşhis ile mümkün olabilir.
“Kadın sorunu” olarak tanımlanan sorun da böyledir. Sorunun özü bir kez gözden kaçırıldımıydı, sorunun kendisi de çözümü adına ileri sürülenler de isabetli ve doğru olarak ortaya konma şansını yitirir esasen.
Azaduhi (Nubar Ozanyan)
Herkesin anlatılacak bir hikayesi, yazılacak bir yaşamı vardır. Liceli Azaduhi’nin hikayesi, soykırım yaşamış bir Ermeni kadının Lice’den Diyarbakır’a, İstanbul’dan Hollanda’ya uzanan sürgün hikayesidir. Doğduğu yerde yaşayamadığı gibi ölemeyenlerin hikayesidir. Onun hikayesi kolay taşınamaz acıların, tanımlanması zor hüzünlerin hikayesidir. İyilik yapmaktan başka bir şey bilmeyen, ekmeğini paylaşmaktan başka bir şey düşünmeyen, direngen Liceli bir Ermeni kadının hikayesidir.