Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...H.Gündoğan
Bu Ne Hiddet, Bu Ne Celal; Bu Neyin Hezeyanı Böyle?!...
"Bir bardak suda koparılan fırtına" ya tanık olduk resmen..
Takınılan tavır, gösterilen tepki ve sarf edilen laflar kesinlikle eleştirel bir tutumun öğeleri olamazdı.
Çünkü her şeyden önce dostane değildi: LİNÇ girişimiydi. "Fırsat" bellenmiş olmalı ki, "ganimet" olarak kullanıldı. Kin ve nefretle saldırıldı. Kin ve öfkenin kararttığı bilinç, "vurun abalıya" desturuyla, insanlarımız ve kurumlarımız, adeta, "düşmanımın düşmanı dostumdur" denilircesine alenen teşhir edildi. Sokak serserileri edasıyla tehditlere maruz kaldı. vs. vs..
Herhaldeki bu,sol/sosyalist, devrimci/demokrat kurum ve insanlar arasında yaşanacak bir İDEOLOJİK MÜCADELE değildi.
Bu alenen; "kutsalımıza saldırdılar" paravanı arkasında örtülenmeye çalışılan PROVOKATİF BİR PRATİKtir.
"Devrimci/ proleter ahlak" kisvesiyle, bir nevi "yobazlık" sergilenmiştir.
"Kutsal" addedilen değerler çirkince suistimal edilmiş ve kötü emellere "alet" olarak kullanılmışlardır.
"Kadına sahip çıkma" kisvesi altında, kadın ve kadın bedeni feodal-ataerkil ve dinci yobaz ahlak değerleriyle saldırının odağına konmuştur.
Çünkü bu DÜŞMANCA SALDIRInın lanse edilen tek gerekçesi: "KUTSALIMIZA SAYGISIZLIK" tır!..
Somut durumdaki "kutsalımız" kavgamızda ölümsüzleşen/yıldızlaşan yoldaş ve devrimci dostlarımızın fotoğraflarıydı.
Keza somut durumda buna "SAYGISIZLIK" olarak addedilen şey de; kısmen örtük bir kadının dans etmesiydi. Ve üstüne üstlük bu kadın “normal” değil, trans kadındı!!!
İşte, "kutsal"a "saygısızlık saldırısı"nın denklemi böyle kurulduğuna göre; "saygısızlığı" oluşturan özne, kaçınılmaz olarak, "yarı çıplak" vaziyette dans eden kadın ve objektif olarak "lanetli" önkabulüyle damgalanan KADIN BEDENİdir.
Şöyle varsayalım bir anlığına: Aynı sahnede , örneğin "tarkan kostümlü" yani kıçını ve cinsel organlarını örten kıyafet misali, kısmen örtük bir erkek, benzeşen fügürlerle, örneğin "ateş dansı" performansı sergilemiş olsaydı, kesine yakın bir hükümle söyleyebiliriz ki bu görüntü ve edim asla "kutsalımıza saygısızlık" olarak değerlendirilmezdi. Hem zihniyet olarak değerlendirilmezdi ve hem de " geri/yobaz" değer yargılarından mustarip kalabalık bir kitlenin galeyana getirilmesinde "ELVERİŞLI BİR ARAÇ" olmadığı için.
Dolayısıyla buradaki örtük ve ama derin/köklü kadını/kadın bedenini "lanetli" varsayan zihniyet, kendisini tüm çıplaklığıyla ele vermiş durumdadır.
Fakat bu vahim durum, bu DÜŞMANSI SALDIRGANLIKtaki madalyonun sadece bir yüzündeki gerçekliktir. Diğer yüzündeki gerçeklik de en az bunun kadar vahimdir. Çünkü çok barizdir ki burada niyet "üzüm yemek" değildir; "bağcıyı dövme"nin vesilesi yapmaktır. "Fırsat" sayılmış ve "ganimet"e çevirmek suretiyle kullanılmıştır.
Ve bu pratiğin önemle vurgulanması gereken çok önemli bir yönü de şudur ki: BU PRATİĞİN STARTI KESİNLİKLE PROVOKATİFTİR!..
Ve üzülerek gördük ki yapının adeta tüm kurumları ve hatırı sayılır bir kitlesi bu provokatif düşmansı saldırganlığın ayırdına varamayarak ardında saf tuttu.
Denilmedi: "Ya arkadaşlar hele bir durun, önce şu işin aslını astarını bir öğrenelim. Nihayetinde muhatabımız halk saflarında olan dost bir yapı. Niye öyle bir şey yaptıklarını açıklamalarını isteyelim öncelikle."Dansöz oynatmışlar" da ne demek? Bu insanlar kendilerine komünist diyor, "dansöz oynatma" gibi bir şeyi yapmazlar. Yaptıklarının ne olduğunu açıklamalarını isteyelim. Keza varsayalım ki böylesi vahim bir hataya düşmüş olsunlar, buna karşı etkili eleştiri hakkımızı kullanma dışında başka bir şey yapmak bize düşmez. Bu düşmanca saldırganlık da neyin nesi? Bunları kim niye yapıyor?"
Evet, maalesef denilmemiş olmalı ki, hep birlikte koca bir devrimci yapı "KOLEKTİF AKIL TUTLMASI VE CİNNET HALİ"ne teslim olmuş halini devam ettiriyor.
Hem de şu olgusal gerçekler ve yapılan kurumsal açıklamalar ortadayken:
- Yapılan; "Parti ve Devrim Şehitlerini Anma" etkinliği değil;
- Kültürel/sanatsal bir gençlik festivalidir.
- Bu festivalde çeşitli branşlarda birçok etkinlik sergilenmektedir.
- Festivalin süregelen formatıdır bu.
- Bu kapsamda bireysel performasyonların sergilenebilmesine de imkan tanınmaktadır.
- Ve işte bu kapsamda olmak üzere, trans kadın bir yoldaşımız da kendi kimliği ve varlığının, yaşam ve saygı görme hakkının olduğunun görünür kılınması amacıyla, bireysel bir performans sergilemiştir
- Ne yarı örtük/hatta nü bedeni ve ne de icra ettiği oryantal dans lanetlidir. Peki haydi soralım kendimize: Bu ne hiddet bu ne celal; bu neyin hezeyanı böyle arkadaşlar?! Birileri bilerek veya bilmeyerek (ama bilerekse, durum gerçekten de çok vahim) devrimci dost güçleri birbirine düşürüyor ve düşmana peşkeş çekiyor. Bunu görelim ve karşı çıkalım; bu, devrimci bir sorumluluk gereğidir.
H. Gündoğan
Son Haberler
Kerkük’ü Kaça Satalım? – Dursun Ali Küçük
Kürdistan’da doğup büyüyüp Kürdistan’ı satanlar az değil.
Garip ama gerçek...
Kürdistan’da bazı Kürtler kendi ülke ve şehirlerini bir yok pahasına evet kendisi için satıyorlar.
Hem de bedeva.
Kimi karın tokluğuna, kimi gerçekten bedevaya, kimi egemen sömürgecilerden bir etiket ucuz yaşam kapma pahasına bunu yapıyor.
Kimisi de kafası ve ruhu işgal altında olduğu için bunu yapıyor.
İbrahim Kaypakkaya ve Kürt sorunu[1]
“Söyle ateşin söylemeye çekindiğini.”[2]
İşkencede parçalanmış bedeni 20 Mayıs 1973 günü Diyarbakır’da babasına teslim edileli tam 43 yıl olmuş… “İntihar etti,” demişler, utanmadan![3]
44 Yıl sonra onlar yani sonsuzlar[*]
“Nice aşklar arkadaşlıklar gördüm Kahramanlıklar okudum tarihte Çağımıza yakışan vakur, sade Davranışınız geliyor aklıma.”[1]
“Üç Fidan”ın 6 Mayıs’ından veya THKO (Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu) savaşçılarından, 44. yıldaki sonsuzluklarından söz etmek zor olsa da; “olmazsa olmaz”…
Madımak’tan Mercan’a, Koray’dan Dursun’a
Biri henüz 11 yaşında, Pir Sultan Abdal’ın elinde dünyanın en güçlü direnç, bilinç ve isyan silahına dönüşmüş Bağlamaya, Semaha ve Türkülere sevdalı, 2 Temmuz 1993’te Madımaktaki 33lerin en küçüğü Koray Kaya… Diğeri yüzyıllardır özgürlük meşalelerinin yandığı, sefer edilip zafer elde edilemeyen Jaru Diyara, Kaypakkaya’nın destanlaştığı Munzurlara, Zel dağına, özgürlüğün diyarına giden, 17 Haziran 2005 Mercan Dağlarında kimyasal silahlarla katledilen 17lerin en küçüğü Dursun Turgut..
'Osmanlıcılık' Egemenlerin Krizlerine Çok Boyutlu Çare Arayışıdır / Haluk Gerger
Uluslararası ilişkiler ve özellikle Ortadoğu üzerine çalışmalarıyla tanınan akademisyen ve yazar Haluk Gerger Siyaset Gazetesi ile dünya güç dengeleri, Ortadoğu ve Türkiye üzerine bir röportaj gerçekleştirdi
CHP, stabil bir parti mi? /İsmail Cem Özkan
Yaşadığımız ülkenin ve devletin kurucu gücü olarak tanıtılan CHP aslında homojen bir parti hiçbir zaman olamadı, sürekli olarak çağın ve zamanın ruhuna uygun olarak tavır değiştirtirken kadrosu da değişen bir siyasi partidir ve o yüzden stabil değil dinamiktir.
CHP kurucu üyeleri son Osmanlı Meclisi üyeleri ve 1. Ankara’da kurulan meclistir. Osmanlı devletinden almış olduğu mirası kesintisiz olarak ileriye taşıyan parti özelliğini de korumasına rağmen, bugün kuruluş çizgisinden çok uzakta hatta hiçbir bağlantısı kalmamış konumdadır.
Koşullara Boyun Eğmek Değil, Değiştirmek Devrimciliktir!
"Bak Bill, İşte Kocakafa!”
İslamcı faşist devletin en büyük korkusu, kitlelerin direnme gücünü bütünüyle kıramamış olmasıdır. Onlar, kendi saltanatlarını rahat sürdürebilmek için, öncelikle kitleleri bütünüyle teslim alamk isterler. Teslim almanın ötesinde, bütünüyle sindirmek ve ezmek isterler. Kısa ve uzun vadeli taktikleri budur.
AKP faşist hükümeti, 14 yıldır, kitleleri teslim almanın mücadelesini veriyor ve son 6 yıldır ise, yoğun bir şekilde saldırıyor. Buna rağmen, kitleleri bütünüyle teslim alabilmiş değildir.
Yaralı Gövdeyle Yaşama Tutunmak
Yaşam binbir zorluklarla,iniş-çıkışlarla doludur. Mutluluk ve mutsuzluk'da öyle birşey. Yaşamda yanlızca mutluluk yoktur, aynı zamanda yaşamımızda yanlızca mutsuzluk denen bir kader'de yoktur. İnsanların yaşamını belirleyen içerisinde yaşadıkları toplumsal ilişkiler ve olaylardır. Bu sosyal , siyasal,kültürel ve toplumsal olaylar etkiler yaratır insan yaşamında. Hatta insanın sosyal yaşamında belirleyci rol oynar. Doğada diğer canlılarda doğanın birçok olayında,değişiminde, altüst oluşunda ciddi şekillerde etkilenirler.
Yine bir Mayıs günü...Rojava’dan bir Partizan
Ölüm kutsanmaz bizde. Kutsanan özgür yaşamdır. Ancak özgür bir yaşam için ölmek gerekiyorsa tıpkı umutla yaşama koşar gibi, cesaretle karşılarız ölümü. Öncülük kutsanmaz bizde ancak geleceği kısaltmak içinse öncülük, bir sıra neferi gibi atılırız öne. Yaşamın, savaşın, gelişimin diyalektiğinde anlamlandırırız her ölümü ve öncülüğü.
Ortadoğu'da Öcalan'ın rolü ve Demokratik Konfederalizm
Hegemonik güçlerin BOP projesi türlü türlü kaos politikalarının uygulamaya alınmasıyla devam ediyor.
