TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed :İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümü değerlendirmesi
TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed, İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümünde bir değerlendirmede bulundu.
Cemil Amed yaptığı değerlendirmede şunları ifade etti.
Birleşik devrim mücadelesinden ne anladığımız nasıl bir anlam yüklediğimiz önemlidir. Türkiye işçi sınıfı başta olmak üzere emekçilerin ve ezilenlerin Kürt ulusunun özgürce ayrılma hakkına sahip olma mücadelesinin birlikteliği ve ortaklığı olarak anlaşılmalıdır. Kürt ve Türk halkı başta olmak üzere farklı milliyetlerden emekçilerin kurtuluş ve özgürlük istemlerinin ancak birlikte ortak mücadelesi olarak anlamak gerekir. Sömürülen ve ezilen sınıf ve tabakaların ulus, inanç ve cinslerin özgürlük ve kurtuluş arayan her kesimin ortak ve birlikte mücadelesi olarak anlamak gerekir.
Keza kurtuluş ve özgürlük mücadelesini demokratik halk devrimiyle sınırlı tutmamak oradan sosyalizme doğru yürüyen devrimin devam ettirilmesi ve sürdürülmesi birlikte örgütlenmesi olarak anlamak gerekir.
En temel demokratik hak ve özgürlükleri başta olmak üzere devrime ve kurtuluşa ait tüm görevlerin birlikte ele alınıp örgütlenmesi anlamak gerekir. Demokratik halk devrimi doğru anlaşılıp kavranırsa birleşik devrimin kendisidir.
Kaypakkaya’nın faşizmin bir devlet biçimi olduğu geçici ve süreli bir olgu olmadığını parlamento ve seçim sisteminin olmasının faşizm gerçekliğini ortadan kaldırmadığını anlamak gerektiğini anlatıyor. Kurumsallaşan TC devlet yapısının temel kolonlarının faşizm olduğunu hatırlatıyor. Demokrasiden uzak özgürlüklerden yoksun bir diktatörya olduğunu anlatıyor. Parlamento kürsülerinde seçim meydanlarında söylenen sözlerin verilen vaatlerin faşizm gerçekliğini örten maske olduğunu anlatıyor. Parlamentonun varlığına ve biçimine bakarak sürekli gerçekleştirilen seçim sistemine dayanarak demokrasiyle hiçbir alakasının olmadığını hatırlatıyor. AKP-MHP ittifakında, faşizmin günümüzde almış olduğu biçim olarak anlamak gerektiğini anlatıyor. Yüz yıllık TC tarihinde demokrasiye ait her şeyin gerçeklikten uzak boş sözler ve vaatler olduğunu bilmek ve anlamak gerekir. Kaypakkaya TC devlet yapısını ve tarihini deşifre ederek gerçekleştirmek istediği demokratik halk devriminin yolunu çizmiştir.
TC devlet gerçekliği hakkında hiçbir yanılgıya ve tereddüde meydan bırakmayacak bugüne ışık tutacak gerçek tahlil yaparak yol gösterici rolü oynamıştır.
Haki Karer’i partileşme yolunda atılan ilk cesur adım olarak anlamak gerekir. Bu adım mutlaka militan yoldan olarak kavramak ve uygulamak gerekir. Tohum halinde devrimci düşüncelerin halka militanlara ait olması yolunda yapılan büyük fedakarlık olarak anlamak ve tanımlamak gerekir. En zor koşularda devrim ve özgürlük inancının tükenmemesi mücadelesinin sürdürülmesi olarak anlamak gerektiğini düşünüyorum.
Dörtler nasıl ki karanlığın en koyu anında yanan aydınlık ateşi olarak değerlendiriyorsak Leyla Güven şahsında bugün devam eden zindan direnişini aynı tarihsel anlamda süren benzerlik olarak değerlendiriyorum. Dörtler büyük bir uyanışın önemli tarihsel kesitiydi. Leyla güven arkadaş şahsında sürdürülen direnişin de büyük kitlesel uyanışın yeniden kazanma fikrinin ve idealinin cesur adımı olarak görüyorum. Leyla güven ve zindan direnişçilerinin büyük fedakarca direnişi en zor koşullarda ve anda kazanma ve başarma inancı olarak değerlendirmek gerekir.
Tecrit bir öndere bir devrimciye bir militana yönelik bir saldırı olarak görmemek gerekir. Tecrit bir halkın özgürlük idealine vurulmak istenen en büyük zincir olarak okumak gerekir. Zindan direnişini de bu ağır kuşatma saldırısına yönelik bir cesaret duruşu olarak değerlendiriyorum.
İbrahim Kaypakkaya yoldaş yapamadığımız ve layıkıyla yerine getiremediğimiz görevlerimizi yeniden hatırlatıyor. En ileri bilinci kuşanmak için cüret ve cesareti kendimize ilke edinmeliyiz. Bilinç ve cesareti birlikte irademize işleyerek yürümemiz gerektiğini hatırlatıyor. Her koşul altında hakikati arayarak imkansızı istemeyi statükocu bürokrat dogmatik anlayış ve yaklaşımlardan kopmayı her bakımdan nitelikli sıçramayı emrediyor. Reformizm-Revizyonizmle aramıza kalın kesin çizgi çekmemizi nihai hedefe ulaşmanın yolu arayışı ve mücadelesini daha fazla büyütmeyi anlatıyor ve hatırlatıyor.
Her gün yeniden ve yeniden Kaypakkaya’nın düşünce ve yaşamına, savaşma ve zafere olan inancına fikirlerine sarılmak gerektiğine ihtiyaç olduğunu anlatıyor. Söylem ve istemin yetmediğini harekete geçmek gerektiğini anlatıyor.
Son Haberler
Sayfalar
Roboski: Taammüden devlet katliami!
SORU(N)LAR “RAİSON D’ETAT”SINDAN VAZGEÇMEYEN TUTUM YALANLAR, YALANCILAR “GERÇEK” ROBOSKÎ HÂLİ AKP: “CİNAYET VAR (DA), CANİ YOK(MUŞ)”?! (S)ÂKÎL -BEYAZ- KÜRTLER MUHATAPLAR YORUM(LAR) HUKUK(SUZLUK) ADALET DEĞİLDİR! “NE OLACAK” MI? ROBOSKÎ: TAAMMÜDEN DEVLET KATLİAMI![*]
“Herkesin bir gideni vardır, İçinden bir türlü uğurlayamadığı…”[1]
Veysi Altay’ın yönettiği ‘Faîlî Dewlet’ adlı belgesel, Cizre’de 90’lı yıllarda devlet eliyle işlenmiş cinayetleri anlatır ki, Roboskî de bu “realite”den bağışık değildir…
Deli dumrul'un "kentsel dônüm"ü yada yolsuzluk rantin ikizkardesidir
“Ya ümitsizsiniz, ya da ümit sizsiniz. Ya çaresizsiniz, ya da çare sizsiniz.”[1]
Şaşırmadınız, değil mi?
Şaşırmış gibi yapmanıza da gerek yok.
Ne de olsa, AKP medyasının her şeyden çok anlayan, her şeyi en iyi bilen gülücüksüz prenslerinden, her şeyi çok uzaklardan seyreden, dalgın bakışlı, nazlı prenseslerinden değilsiniz…
Yani şaşırmış gibi yapmadığınızda dolar bazında her ay banka hesabınıza geçen maaşınız tehlikeye girmez.
Yasli tarih diyor ki:"Halk iktidari ele almadikça.."
Dikkatinizi mutlaka çekmiştir; meclisteki partilerden, "Halk örgütlenip iktidar olsun, kendi kendisini yönetsin," diyen yoktur. Ne böyle bir hedefleri var, ne de felsefeleri… İstedikleri şey, halkın merdiven olması, kendilerinin de tepede oturmalarıdır.
Hozat, Altun ve Öcalan:Garbis Altınoğlu
Demir Küçükaydın ve Ayhan Bilgen'e Bir Yanıt
(Genişletilmiş versiyon)
Ocak ayında Parti ve Devrim şehitleri üzerine
İnsanlık tarihine alın teriyle emekle, yürekle, bilinç ve çizilen ideolojik güzergâhla yazılırlar. Ve bir daha yüreklerde silinmezcesine kalıcılaşırlar. Orda söz biter eylem başlar, iş başlar, insanlığa adanan, insanın özgürleşme kavgası başlatılır. Bunu kelimelerle ifade etmenin mümkünatı yoktur,
Rober Koptaş yazdı: Öcalan’ın mektubundan beklenen
Rober Koptaş, Agos’taki köşesinde KCK’nin ‘lobi’ açıklamasını yazdı: Kürt illerinde gördüğüm, Hrant Dink’in hatırasına hürmeten Ermenileri el üstünde tutan, iç savaşın etkisiyle de Ermenilerin yaşadığı acılara karşı empati duygusu geliştirmiş bir tavır oldu. Bu ileri duruşa karşın, Kürt siyasi hareketinin temsilcilerinin Ermeni meselesinde daha ikircikli bir tutum aldığı söylenebilir.
Hrant belleğimizde yasıyor...Nazaret Vartanyan
Hrant Dink 19 ocak 2007 tarihinde katledildi. Yaşamını mensup olduğu Ermenilerin tarihsel akıbetini kamuoyuna açmaya adamıştı Hrant… Ama Hrant’a tahammül edilemedi… Bundan dolayı Hrant katledildi..
Sevan bu sefer yalnız değil
Sevan Nişanyan’ın zekâsına, bilgisine ve hayat görüşüne hayran, onu merak eden biri olarak benim de yolum Şirince’den geçti. Geçen yıl Şirince’ye yaptığım birkaç aylık yolculuğun yaşamımda önemli bir yere sahip olacağını biliyordum, öyle de oldu… Ancak iz bırakan yalnızca Sevan Nişanyan’ın kendisi değildi. Sevan ile Müjde Tönbekici, kamuoyunun onlar hakkında düşündüğünün aksine ve hiç tereddüt etmeden söyleyebilirim ki şahane bir aile kurmuşlar.
“Iyi” Papa mı?
“Yüreğin soğuksa,güneş de ısıtamaz.”[1]
Papa Benediktus’tan (ya da önceki Papa II. Jean Paul’den) sonra Vatikan’da ikamet eden Papa Francesco, “iyi” Papa mı?
Kanımca değil. Papalık kurumunun “iyi”si olmaz/ olamaz. Çünkü orası Vatikan’dır…
Tam da bu noktada Mohandas Karamchand Gandhi’nin, “Çoğunluğun onayı yanlışı doğru yapmaz,” saptamasının altını çizerek, Immanuel Wallerstein’ın, “Katolik olmayanlar kimin Papa olacağını umursamalı mı? Elbette,”[2] saptamasını paylaşmadığımızı belirtelim.
Bu Ne Şiddet,Bu ne Celal?(Yada Gulyabani Kim?)
“İnsan çıtır ekmeği ısırdığında,Kırıklar dolar kucağına,İşte orası umudun tarlasıdır.Ve orada başaklar ağırlaştığında,Sayısız ah dökülür toprağa.”[1]
Şiir şöyle:
“gencecik cocuklardık/ milyonlar kadardık/ haykırışlarımızla türkülerimizle/ güle oynaya/ Gezi’deydik/ meydanlardaydık.
Gulyabani!/ annelerimizin masalındaydı/ zifiri karanlıktı/ çıktı geldi/ esti gürledi/ BEŞimizi yuttu/ ONİKİmizin gözünü yedi/ yetmedi organlarımızı yedi/ yetmedi/ YÜZlercemizin kolunu bacağını kafasını kırdı/ sakat bıraktı/ kimimizi komaya/ SEKiZBiNden fazlamızı yaralı kodu.
Türkiye'de paradigma değişimi ve "Derin Kürdistan aklı"
Kapitalist dönemin en önemli başarısı kitleleri gönüllü aptallaştırabilmesi, hatta köleleştirebilmesidir.Kendi çıkarlarının nerede olduğunun rasyonel bir analizini yapamadan,kitleler egemen yapının çıkarlarının kendi çıkarları olduğu yanılsamasının etkisinde ömürlerini geçirirler.Seçimlerini bu doğrultuda yaparlar,yeni nesilleri bu doğrultuda yetiştirirler.Hukukun üstünlüğüne inanırlar ve hukuk adı verilen sistem makyajının onların haklarını korumak için varolduğunu zannederler.Halbuki ezenler/ezilenler veya egemenler arası yerel/global çelişkiler suüstüne çıktığında il