Cumartesi Kasım 21, 2026

TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed :İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümü değerlendirmesi

TKP-ML TİKKO’dan Cemil Amed, İbrahim Kaypakkaya, Dörtler ve Haki Karer’in ölümsüzlük yıldönümünde bir değerlendirmede bulundu.

Cemil Amed yaptığı değerlendirmede şunları ifade etti.

Birleşik devrim mücadelesinden ne anladığımız nasıl bir anlam yüklediğimiz önemlidir. Türkiye işçi sınıfı başta olmak üzere emekçilerin ve ezilenlerin Kürt ulusunun özgürce ayrılma hakkına sahip olma mücadelesinin birlikteliği ve ortaklığı olarak anlaşılmalıdır. Kürt ve Türk halkı başta olmak üzere farklı milliyetlerden emekçilerin kurtuluş ve özgürlük istemlerinin ancak birlikte ortak mücadelesi olarak anlamak gerekir. Sömürülen ve ezilen sınıf ve tabakaların ulus, inanç ve cinslerin özgürlük ve kurtuluş arayan her kesimin ortak ve birlikte mücadelesi olarak anlamak gerekir.

Keza kurtuluş ve özgürlük mücadelesini demokratik halk devrimiyle sınırlı tutmamak oradan sosyalizme doğru yürüyen devrimin devam ettirilmesi ve sürdürülmesi birlikte örgütlenmesi olarak anlamak gerekir.

En temel demokratik hak ve özgürlükleri başta olmak üzere devrime ve kurtuluşa ait tüm görevlerin birlikte ele alınıp örgütlenmesi anlamak gerekir. Demokratik halk devrimi doğru anlaşılıp kavranırsa birleşik devrimin kendisidir.

Kaypakkaya’nın faşizmin bir devlet biçimi olduğu geçici ve süreli bir olgu olmadığını parlamento ve seçim sisteminin olmasının faşizm gerçekliğini ortadan kaldırmadığını anlamak gerektiğini anlatıyor. Kurumsallaşan TC devlet yapısının temel kolonlarının faşizm olduğunu hatırlatıyor. Demokrasiden uzak özgürlüklerden yoksun bir diktatörya olduğunu anlatıyor. Parlamento kürsülerinde seçim meydanlarında söylenen sözlerin verilen vaatlerin faşizm gerçekliğini örten maske olduğunu anlatıyor. Parlamentonun varlığına ve biçimine bakarak sürekli gerçekleştirilen seçim sistemine dayanarak demokrasiyle hiçbir alakasının olmadığını hatırlatıyor.  AKP-MHP ittifakında, faşizmin günümüzde almış olduğu biçim olarak anlamak gerektiğini anlatıyor. Yüz yıllık TC tarihinde demokrasiye ait her şeyin gerçeklikten uzak boş sözler ve vaatler olduğunu bilmek ve anlamak gerekir. Kaypakkaya TC devlet yapısını ve tarihini deşifre ederek gerçekleştirmek istediği demokratik halk devriminin yolunu çizmiştir.

TC devlet gerçekliği hakkında hiçbir yanılgıya ve tereddüde meydan bırakmayacak bugüne ışık tutacak gerçek tahlil yaparak yol gösterici rolü oynamıştır.

Haki Karer’i partileşme yolunda atılan ilk cesur adım olarak anlamak gerekir.  Bu adım mutlaka militan yoldan olarak kavramak ve uygulamak gerekir. Tohum halinde devrimci düşüncelerin halka militanlara ait olması yolunda yapılan büyük fedakarlık olarak anlamak ve tanımlamak gerekir. En zor koşularda devrim ve özgürlük inancının tükenmemesi mücadelesinin sürdürülmesi olarak anlamak gerektiğini düşünüyorum.

Dörtler nasıl ki karanlığın en koyu anında yanan aydınlık ateşi olarak değerlendiriyorsak Leyla Güven şahsında bugün devam eden zindan direnişini aynı tarihsel anlamda süren benzerlik olarak değerlendiriyorum. Dörtler büyük bir uyanışın önemli tarihsel kesitiydi. Leyla güven arkadaş şahsında sürdürülen direnişin de büyük kitlesel uyanışın yeniden kazanma fikrinin ve idealinin cesur adımı olarak görüyorum. Leyla güven ve zindan direnişçilerinin büyük fedakarca direnişi en zor koşullarda ve anda kazanma ve başarma inancı olarak değerlendirmek gerekir.

Tecrit bir öndere bir devrimciye bir militana yönelik bir saldırı olarak görmemek gerekir. Tecrit bir halkın özgürlük idealine vurulmak istenen en büyük zincir olarak okumak gerekir. Zindan direnişini de bu ağır kuşatma saldırısına yönelik bir cesaret duruşu olarak değerlendiriyorum.

İbrahim Kaypakkaya yoldaş yapamadığımız ve layıkıyla yerine getiremediğimiz görevlerimizi yeniden hatırlatıyor. En ileri bilinci kuşanmak için cüret ve cesareti kendimize ilke edinmeliyiz. Bilinç ve cesareti birlikte irademize işleyerek yürümemiz gerektiğini hatırlatıyor. Her koşul altında hakikati arayarak imkansızı istemeyi statükocu bürokrat dogmatik anlayış ve yaklaşımlardan kopmayı her bakımdan nitelikli sıçramayı emrediyor. Reformizm-Revizyonizmle aramıza kalın kesin çizgi çekmemizi nihai hedefe ulaşmanın yolu arayışı ve mücadelesini daha fazla büyütmeyi anlatıyor ve hatırlatıyor.

Her gün yeniden ve yeniden Kaypakkaya’nın düşünce ve yaşamına, savaşma ve zafere olan inancına fikirlerine sarılmak gerektiğine ihtiyaç olduğunu anlatıyor. Söylem ve istemin yetmediğini harekete geçmek gerektiğini anlatıyor.

19293

"Tarihte kalmış bir savaştan notlar ve dersler"*

1973'de Amerikan askerleri Vietnam'dan çekilirken, New York Times gazetesinin hükümete yakın yazarlarından Sulzberger şunları yazıyordu:" Birleşik Devletler savaşın kaybeden tarafı olarak görünüyor. Tarih kitapları bunu böyle yazmak zorunda… Biz savaşı Mekong Vadisi'nde (Vietnam'da) değil, Mississippi Vadisi'nde (Amerika'da) kaybettik. Birbiri ardından gelen Amerikan yönetimleri, ülke içindeki halktan asla kitlesel destek görmedi."

Tatava yapma, bas geç

Gündemle ilgili yazmak bana göre değil.

Aklım sırrım almıyor.

Delirecem.

Seçimler 30 Martta.

31 Mart ve ardında bazıları seçimlerde uğradığı hezeyanla  ... 

Seçimlere, örgütlenmeye .... yönelik iflah olmayan proletarya köylünün haline karşı kolektiflere sokağın, mücadelenin ve kavganın yıkıcı gücünü ( Bolşevikliği ) tavsiye ediyor. 

Kimileri de, Yetmez ama evetçilerin gezideki adı: Tatava yapma, bas geçciler, diyi veriyor.

Ve daha nice şeyler.

Ya kardeşim: Durun, hele.

Sizler  ne yazdığınızın farkında mısın ?

“İnsanlık için komünizmden başka yol var mı?” derdi o...

“İçinde bir tutam delilik olmayan hayat eksik bir hayattır.”[1]

Ataol Behramoğlu’nun, “… insan olmak/ çoğalabilmektir başkalarıyla/ İnsansın, birinin canı yanıyorken/ senin de canın yanıyorsa,” dizelerini anımsatan bir devrimci ruh daha ayrıldı aramızdan... Çocuksu, coşkulu, insan gibi insandı... 

Gerçek şudur ki Onun ölümüne inanmak zor, O az sonra kapımızı çalabilir…

Kolay mı? Can Yücel’in, “Bana Bir Varmış de!/ Bir Varmış Bir Yokmuş deme!/ İçime dokunuyor” şiirinin “Bir Varmış de” bölümünü gerçek kılmışlardandır Tuncel Kurtiz... 

TKP/ML- TİKKO Gerillalarından Bombalı Pankart

Yerel  kaynaklardan  öğrendiğimiz  bilgilere göre,  10 Nisan2014 günü TKP/ML’ye bağlı TİKKO gerillaları Ovacık’ta yol kapatma eylemi yaparak bombalı pankart astı.

Değişimlere Direnen İdeal İnadımı

Aradan otuz yıl geçmişti, ben daha ülkedeyken tanıdığım kadim bir dost diye bildiğim Hasan’a misafirliğe gitmiştim. Hal hatır faslından sonra kardeşi olan Hüseyin’in durumunu sormuştum. Aldığım cevap ise, ‘’Annesi ve babası bir olan bir ilişki içinde değiliz maalesef’’ olmuştu.

Çocukluğumdan beri anne ve babası bir diye bildiğim bu kadim dostumun söyledikleri kafamı epey karıştırmasına yetmişti bile. Hasan bana dönerek ‘’Yok yok zannettiğin gibi değil ya da düşündüğün anlamda baba veya annemiz bir değil anlamında söylemedim’’ diye tekrar aynı vurguyu yapmıştı.

Eleştirinin sefaleti

Halkın Günlüğü gazetesinin 16–28 Şubat 2014 tarihli 77 sayısında “Eleştirinin Eleştirisi!” başlıklı bir yazı yayımlandı.

Munzur’dan İstanbul'a Yaralı Kartal: Ali Uçar!

Yıl 1974 Haziran’ıydı. Seni İstanbul- Kazlıçeşme’de tanıdım. Daha çok gençtin, 16 yaşındaydın. Dersim-Ovacik Cakperi köyünde yoksul ama Munzur suyu kadar temiz bir Anne-Baba'dan gelmeydin. Okullar yaz tatiline girmiş sen ve abin Musa Uçar okul paranızı ve ailenize maddi yardımda bulunmak için Kazlıçeşme deri fabrikalarında çalışacaktınız. Okullar açıldığında ise geri Dersim’e dönerek eğitiminizi sürdürecektiniz. Ama öyle olmadı. Partimizle tanıştın. Eğitimini yarıda bıraktın. Zeytinburnu’nda işçi sınıfı içerisinde örgütlendin, örgütledin.

Sürecin hasasiyetine hasasiyetle cevap vermek gerekiyor

Yaklaşık 30 yıldan beridir Kürt halkının ulusal demokratik taleplerinin seslendirilmesini üstlenerek öncülük eden Kürt siyasal hareketin siyasal konumunda olan siyasal güçleri, son barış sürecinin heyecanıyla atağa kalktıklarından beri, ağızlarından hiç düşürmedikleri süreç ve bu sürecin ortaya koyduğu ‘’süreç çok hassastır’’ söylemidir. 

Yaşamı degistirmek için tüm renkleriyle örgütlenmek[1]

“İnsan, uğrunda ölümü göze alabileceği bir şey bulmadığı müddetçe insan değildir.”[2]

Yaşamı, tüm renkleriyle, hep beraber, “11 Tez”in ısrarlı yaratıcı/ yıkıcılığıyla birlikte, el ele, omuz omuza örgütlemek insan olmanın ve kalmanın “olmazsa olmazı” olsa da, sürdürülemez kapitalizmin yıkım ve yoksulluk dünyasında hiç de kolay değildir…

KAPİTALİST VAHŞET

Seçim mi Devrim mi ?


Bu coğrafyada halklar düzenin yüz yıldır sahnelediği seçim oyununa katılmakla baltayı bilinçsizce hep kendi ayaklarına indirdiler. Bu 30 Mart yerel seçiminde de halk diğer seçimlerde olduğu gibi yine kendisine biçilen militan figüranlık rolünü oynadı. Yorucu bir seçim kampanyasını sırtlayarak Meclis partilerine pek çok belediye başkanlığı ve il meclis üyelikleri kazandırdı.

Sokaklar babam kokuyordu

Babamı hiç tanımadım, kokusunu da bilmem. Kulaklarımda çınlayan ne bir sesi ne de duvarımızda asılı bir resmi vardı. Olsaydı hep bakardım… Tam beş yaşındaydım. Bunların yokluğuyla bir gün sordum anneme. “Beni kaçırdı, köyden alıp getirdi buralara. Gerçi İzmir çok güzel ama…” dedi. Sustu, gözlerini tavana dikti, sonra da, “Benim için çoktan öldü baban,” dedi. ‘Benim için neden ölmedi?’ diye geçirdim aklımdan, hayıflandım. Biraz da gönül koydum. Babasızlık çok zormuş, insan büyüdükçe bunu daha iyi anlıyor. Örneğin sokaklarda hiç kavga etmedim, kavgadan kaçtım hep.

Sayfalar