Sülyetler

Sokaktaki birey sizin için neyse kitle içerisindeki bireyde aynıdır.

Her şey değişir bazı insanlar değişmez derler.

Memleket değişir; insanlar yeni yeni iş alanlarına yönelir, aralarındaki iletişim değişir, farklılaşır ....

Ama bazı insanlar değişmez derler.

Onlar yıllar yüzyıllar geçse de aynı kalırlar.

Ellerine aldıkları, kendileriyle aynı huydaki dergilerle - gazetelerle veyahutta sanal alemlerle kendilerine yakın gördükleri insanlara, mahallelere... giderler.

Sistem; her sokağa, haneye girecek kadar başarı göstermiş olsa da...

Onlar hala eski insanlardır.

Sistemin yaygarlarının yükseldiği evlerin önünde geçer, kendilerine yakın gördükleri insanların yanına giderlerken sistemin manipülasyonlarının her yere girebildiğini de düşünmezler.

Başlarını kaldırıp insanlara da bakmazlarki insanların ne kadar manipülasyonlara maruz kaldığını göreler.

Başlarını kaldırıp insanlara da neden baksınlar ki?

Veyahutta neden insanlarla bire bir ilişkiye geçip manipülasyonlara maruz kalmış insanlarla uğraşsınlar ki?

Sonuçta...

Her şeyi değiştirecek olan...

Mahalleler,  fabrikalar, kitleler...  değil mi?

Ve önemli olanda onlara yön verebilmek, yön verilebilecek insanların yetiştirilmesi değil mi?

Eee... öyle ise manipülasyonlara maruz kalmış mahallelerle, şehirlerle, insanlarla uğraşmaya; karşı karşıya gelmeye gerek var mı?

Sokağa dökülmüş mahallelerin, şehirlerin, insanların bam teline dokunmayı becerebilin yeter.

 O an mahallelerin, şehirlerin, insanların yüzerinde yarattıkları çoşkuyu, sevinci gördüğünüzde....

Haklarında söylediğiniz tüm sözlerden dolayda kendinizi kötü bile hissedebilirsiniz.

Ama bu güne kadar yaşanmış başarısızlıkları inkar etmediğinizde.

Ama  kendiliğindenciliğe, manipülasyonlara mahkum olmanın her haneye, bireye ulaşılmasıyla ortada kaldırılacağını görmeyenler uğruna hema edilen binlerce insanları, mahalleleri düşünmediğinizde bunu hissedersiniz.

Hema edilenleri, düşünülmeyeni gördükçe.....

Aslında hema edilenin, düşünülmeyenin.....

Görülmeyenin....

Sokaklarda, kitleler içerisinde...

Ha... var,  ha.. yok hale getirilenlerin...

İnsan olduğunu...

Doğa olduğunu....

Onlardan, herkestende çok olduklarını fark edersiniz.

Diğer bir yandan dışlanmışlıkla, hayel kırıklıklarıyla aranızdaki uçurumların da daha derinleştiğini hissedersiniz.

Sistemin, onların manipülasyonlarına, ötekilestirmelerine daha açık hale gelirsiniz.

Dudaklarınızda iticilik, karekterinizde yozlaşma, doğanızda bağnazlaşma daha da  artar.

Kadın kadın olmaktan, erkek erkek olmaktan, çocuk çocuk olmaktan, doğa doğa olmaktan çıkar.

Yabancılaşmanın dibine vurursunuz.

Üstünüze, ruhunuza sinmeye başlayan yeni yeni hallerinizle de aranızdaki uçurumların, çelişkilerin daha da arttığını hissedersiniz.

Yeni yeni hallerinizle de her geçen gün kendilerine daha uzak kendiliğindeciliğe daha da yakın oldukça sevilirsiniz.

İçlerine girmeye çalıştıkça da...

Böyle bir döngü onları da sizi de  sarar durur.

O  döngünün içerisinde onlarda sizde kaybolur gidersiniz.

Ta... ki...  kapitalizm aranızdaki ayrımı gayrımı sizin içinde onlar içinde çözene kadar.

Ta... ki... proletaryaların devrimine engel olan rus köylüsünün devrimciliğini (narhonizmini) kapitalizm köylüleri iyice ücretli hale getirerek (proletaryalara benzeştirerek) ortada kaldırması gibi bir süreci  sizler de onlarda yaşayana kadar...

Döner döner durursunuz.

Peki bu ilem de böyle mi olmak zorunda?

İlem de...  rusyadaki gibi aramızdaki ayrımı gayrıyı  kapitalizm bizler içinde sizler içinde çözmesini mi  beklemek zorundayız?

Bunun başka bir yolu yok mu?

...