MLPD'nin Türkiye'deki seçim sonuçlarına ilişkin açık mektubu.
Sol ittifak için önemli bir başarı
MLPD, YSP Yeşil Sol Parti / HDP Halkların Demokratik Partisi yoldaşlarını ve seçim kampanyasının tüm destekçilerini, parlamento ve cumhurbaşkanlığı seçimleri için Türkiye içinde ve dışında yürüttükleri seçim kampanyasındaki cesur çalışmalarından dolayı içtenlikle kutlar. Ayrıca TİP Türkiye İşçi Partisi'ni de çalışmalarından ötürü kutluyoruz.
YSP ve TİP'in, faşizm, kitlesel fikir manipülasyonu ve baskı, yüzlerce tutuklama ve faşist Erdoğan hükümeti ve onunla işbirliği yapan güçler tarafından muhalif güçlere yönelik acımasız şiddet koşulları altında parlamento seçimlerinde elde ettiği sonuçlar önemli bir başarıdır.
Ayrıca, Kılıçdaroğlu/CHP'ye verilen oy sonuçları, Erdoğan hükümetinin politikalarının giderek daha fazla reddedildiğinin bir ifadesidir. Bu aynı zamanda kitle tabanını korumakta giderek zorlanan Erdoğan hükümetinin zayıflığını da göstermektedir.
Türk hükümetinin oylamayı engellemek için tüm güç ve manipülasyon araçlarını kullanması beklenen bir şeydi. Türk tekelci sermayesinin belirleyici güçleri, iktidarın faşist bir diktatörlük aracılığıyla kullanılmasına bel bağlamaya devam etmektedir. Eğer bu kanıtlanabildiyse, seçim bir kez daha burjuva parlamentarizminin abartılmaması gerektiğini açıkça ortaya koymuştur!
Kılıçdaroğlu'nun cumhurbaşkanlığı Türkiye halkı için temel bir perspektif olmayacaktır. Uluslararası hukuku ihlal ederek Kürdistan topraklarını işgal etmesi ve Kürt nüfusuna yönelik saldırıları kınamaması bunu göstermektedir. Seçimleri kazanması halinde geri göndermek istediği Suriyeli mültecilere karşı yaptığı insanlık dışı açıklamalar da bunu göstermektedir.
Selahattin Erdem gibi yoldaşların "yapıcı eleştiri ve özeleştiri" ("Anti-faşist mücadeleye eleştiri ve özeleştiri temelinde", ANF 7.6.23) çağrısını memnuniyetle karşılıyor ve bu vesileyle buna katkıda bulunmak istiyoruz.
Türk ve Kürt yoldaşlar arasında bir yandan yapıcı tartışmalar, diğer yandan da büyük bir hayal kırıklığı yaşıyoruz. HDP veya EMEP görevlilerinin "kendi" hataları nedeniyle sorumlu pozisyonlardan istifa ettiklerini de görüyoruz. Bazı yoldaşlar kitlelere olan güvenlerini kaybetmiş görünüyorlar.
Hayal kırıklığını ya da istifayı haklı bulmuyoruz!
Türk kitlelerinin ve Türk işçi sınıfının völkisch ve sosyal-faşist demagojiyle nasıl başa çıkılacağı konusunda daha fazla bilinçlendirilmesi gerektiğine şüphe yok. Ancak güç ilişkileri parlamento seçimleriyle geçersiz kılınamaz. Erdoğan rejimi televizyon kanallarında binlerce dakikalık yayın süresine sahipken, ilerici güçler sadece birkaç dakika alabildi.
Bu hayal kırıklığı aynı zamanda küçük burjuva parlamenter yanılsamalarla ilgili gerekli bir hayal kırıklığı değil midir?
Bize göre ilerici güçlerin inisiyatifine, yürek ve ruhuna ve tabanın bağlılığına büyük değer verilmelidir. Faşist diktatörlük koşulları altında bu karmaşık ikna çalışmasını yürütmüş olmak büyük bir başarıdır. ...
Elbette, egemen tekellerin yönetim biçimlerinde bir değişikliğe ihtiyaç duydukları durumlar vardır. Bu, ABD'de ya da Brezilya'da faşist başkanların oylanarak görevden alınabilmesine katkıda bulunmuştur. Ancak işçi sınıfı ve geniş kitleler buna bel bağlayamaz. Faşist bir diktatörlüğü yıkmak için aktif direniş ve güçlü bir anti-faşist halk cephesinin inşası gereklidir. Öncü rol işçi sınıfı tarafından oynanmalıdır. …
Almanya'da Erdoğan resmi olarak oyların %67'sini alarak Türkiye'dekinden çok daha fazla oy aldı. Türk medyası aracılığıyla kamuoyunun manipüle edilmesi kitlesel bir etki yaratmıştır. Türk hükümetinin resmi seçim etkinliklerine Almanya'da izin verilmediği doğrudur. Aynı zamanda Alman hükümeti camilerin seçim kampanyası için kötüye kullanıldığının da farkındaydı. Seçim sonuçlarının Almanya'daki Türk göçmenlerin bir kısmının sosyal faşist demagojiden ciddi şekilde etkilendiğini gösterdiğine şüphe yok. Burada da tıpkı AfD demagojisinden etkilenenler arasında olduğu gibi zihniyet mücadelesini güçlendirmek gerekiyor. Elbette Erdoğan'a oy veren, onun faşist demagojisinden, Kürtlere karşı ajitasyonundan, milliyetçi duygularından etkilenmesine izin veren işçileri ve diğerlerini de eleştiriyoruz. Bu, işçi ve halk hareketini bölen sınıfsal bakış açısına ihanettir! Bununla birlikte, Almanya'daki seçimlere seçme hakkına sahip seçmenlerin sadece %50'sinin katıldığını ve dolayısıyla Erdoğan'ın Türk pasaportuna sahip insanların yaklaşık üçte birinin oyunu aldığını da belirtmek gerekir.
Şimdi Almanya'daki egemenler, Türkiyeli göçmenlerin "burada demokrasi içinde yaşayıp, Türkiye'de otokrasiye oy verdikleri" gibi yalancı bir sloganla kitle iletişim araçları aracılığıyla işçi hareketini bölmeye çalışıyorlar. Hükümetlerdeki Alman modeli demokratlar ve burjuva partileri bizzat faşist Erdoğan hükümetiyle el ele çalışmaktadır. Türk ve Kürt devrimciler ve onların örgütleri burada "terör örgütü" olarak kriminalize ediliyor, Türkiye'deki faşist diktatörlüğe karşı savaşanlara "terör örgütü üyesi" oldukları iddiasıyla hapis cezaları veriliyor. Özellikle Türkiye'deki seçimlerden sonra bu durum daha da yoğunlaşıyor. Ve şimdi aynı burjuva politikacılar Türkiye kökenli kitlelere hakaret mi ediyorlar? Bundan etkilenmemize de izin vermemeliyiz!
Daha da önemlisi, Almanya'daki Alman, Türk ya da Kürt işçilerin işçi birliğinin kurulması ve ortak mücadele etmesidir. Bunun için Almanya'daki devrimcilerin ve ilerici göçmen örgütlerinin ortak bir ikna çalışmasına ihtiyacı var. Bu sistematik bilinç yükseltici küçük ölçekli çalışmanın özellikle işçi sınıfı içinde yoğunlaştırılması gerektiği bizce belirleyici bir derstir. Selahattin Erdem yoldaş "kitlelerle ilişkinin ve halk çalışmasının" hala çok zayıf olduğuna işaret ediyor. Almanya'da bu çalışma bazen küçümsenmiyor mu? Biz de HDP'ye bu çalışmayla ilgili başka sorular sorduk ve işbirliği tekliflerinde bulunduk, ne yazık ki çoğu zaman yanıt alamadık.
Bu bağlamda, örneğin Kılıçdaroğlu'nun ve CHP gibi burjuva tekelci partilerin yerine getiremeyeceği bir sosyal alternatifi kitlelere daha iyi anlatmak çok önemlidir. MLPD ve gençlik federasyonu REBELL olarak, sosyalizmin kitleler arasında yeni bir prestij kazanmasına yardımcı olmak için taktiksel bir saldırı başlatıyoruz. Savaş, gericilik ve faşizm eğilimli emperyalizm ancak uluslararası bir sosyalist devrim ve Birleşik Sosyalist Dünya Devletleri aracılığıyla yenilgiye uğratılabilir ve küresel çevre felaketi ve nükleer bir Üçüncü Dünya Savaşı tehlikesiyle var olan insanlığın varlığına yönelik tehlikeler önlenebilir. Üçüncü Dünya Savaşı.
Sağcı kalkınma, faşizm ve savaşa karşı 2016 yılında kurulan Enternasyonalist İttifak'taki küçük ölçekli ortak çalışmaların güçlendirilmesini öneriyoruz.
Aynı şekilde MLPD, sonbaharda Almanya'da ilk dünya kongresini gerçekleştirecek olan savaşa ve faşizme karşı uluslararası anti-emperyalist birleşik cephenin güçlendirilmesi çağrısında bulunmaktadır. HDP'nin, gelecekte tüm Avrupa'da faşizme karşı ve Türkiye'deki gibi seçimler için kampanyaları koordine edebilecek bu birleşik cephenin bir parçası olması çok önemli olacaktır. Üyelik ve 5 ve 6 Eylül'deki kongreye katılım konularını şimdiden görüştünüz mü? Lütfen katılmayı mümkün kılın!
Sizi sıcak ve militanca selamlıyoruz!
Anti-komünizme, faşizme, ırkçılığa ve antisemitizme fırsat vermeyin!
Faşizme ve savaşa karşı aktif direniş!
Uluslararası işçi birliğini güçlendirin!
9 Haziran 2023
Son Haberler
Sayfalar
SİBEL ÖZBUDUN – TEMEL DEMİRER 2014
Hayaller(imiz)le, cüret(imiz)le, umut(larımız)la yolumuzu açacağız 2014’te de sen/siz orada biz burada; Cemal Süreya’nın, “Artık hayallerim suya düşecek diye/ kaygılanmıyorum./ Çünkü, onlar düşe düşe/ yüzmeyi öğrenmişler,” dizelerini terennüm edeceğiz inat ve ısrarla…
İT DALAŞINDA TARAF OLUNMAZ, SINIFIN NET TAVRI KONUR
Sınıfsal mücadele yaşadığımız coğrafyada belirleyici özellik taşıyor. Bölgemiz Türkiye’deki örgütlü sınıf mücadelesinin seyrine göre şekil alacaktır. Ezilenlerin başkaldırışı da göre ilerleme veya gerileme gösterecektir. Bu gerçek Kürdistan için de geçerlilik taşımaktadır.
Sermaye, Siyaseti Çıkarlarıyla Örtüştürür[1]
“AKP-Gülen Savaşı” içinde yolsuzlukların çok az bir kısmının dışa vurumundan sonra, siyaset, bu kirli güçler arasındaki savaşıma odaklandı. Bunun böyle olması doğal. Bu olay, özellikle Haziran (GEZİ) Ayaklanması’ndan sonra hızlanan ve beklenen bir durmdu. Daha önce yazdığım “üç vakte kadar” başlıklı bir yazıda, hükümet açısından “iki vaktin” bittiğini, “üçüncü vaktin” ise içinde olunduğunu yazmıştım. Bu herkes tarafından da bilinen bir gerçekti. Haziran Ayaklanması var olan süreci hızlandırmış ve daha kaçınılmaz bir hale getirmiştir.
Katliamlar Diyarı Şırnak
Röportajda Vali Mustafa Malay 15 Ağustos 1992 tarihli olayda asker ve PKK'lilerin öldürüldüğünü söylüyor. Belleği kendisini yanıltıyor herhalde. Olayda asker ya da PKK'li kimse ölmemişti.
Ben o tarihte Şırnak milletvekiliydim.
15 Ağustos gecesi Şırnak'ı harabeye çeviren silahlı saldırıyı gelen telefonlarla haber aldım. Hükümetin oralarda hiçbir yetkisinin olmadığını biliyordum. Ancak bir ümit yine de İçişleri Bakanı İsmet Sezgin'i aradım ve duruma müdahale etmesi istedim.
İsmet Sezgin PKK'in saldırdığını ve çatışmaların devam ettiğini söyledi.
Fettullah Gülen hareketi hakkında
“Yeminine bakıp insana inanma,insana bakıp yeminine inan.”[2]
Ahmet Şık, “Dokunan yanar” diye uyarmıştı Fettullah Gülen (FG) hakkında herkesi; karanlık(lar)ın büyük yangınlar ile aydınlanacağı vurgusuyla başlamalıyım diyeceklerime…
Türk(iye) İslâmının dünden bugüne hülasası olarak yorumlanması mümkün olan FG, yeni bir tarihsel blok ve hegemonya hareketi girişimidir.
Yerel Seçimler ve Siyaset
KDP,PKK...Tez,antitez ...sentez?
Kürdistan ulusal kurtuluş mücadelesinde KDP bir tezdir.Emperyalizm ve sömürgecilikle mücadelede yarı-modern bir başlangıç.Kurulduğu dönemdeki emperyalizmin ve işbirlikçisi yerel sömürgeciliğin ittifaklı çullanmışlığından kaynaklı parçacı bir tez.Toplumsal gelişmenin düzeyine bağlı olarak aşiretler/aileler ittifakı temelinde politika örgütleyen bir tez.Parçacılığı o kadar belirgindir ki, Doğu Kürdistan’da Süleyman Muini ve Kuzey Kürdistan’da Saitler komplolarındaki rollerini gözardı edebilmemizi, ne Barzani ailesine ne de yüzyıllık direnişlerine duyduğumuz saygı sağlaya
“Postmodern zamanlar"da din (ve islam)
“de omnibus dubitandum est.”[2]
“Din: Teorisi/ Pratiği, Dünü, Bugünü” Sempozyumu’nun Ankara ayağındaki “Dini- Eleştirel Olarak Anlayabilmek” oturumunda öncelikle bir saptamamı sizinle paylaşmama izin verin.
Sempozyumun pratik örgütlenmesi sürecinde, kendini sosyalist/ komünist olarak niteleyen kimi çevrelerin, “dinin tartışılması”na bir hayli soğuk ve mesafeli yaklaştıklarına şahit oldum.
“Cujus regio , ejus religio !” [*] [1]
“Kralların kutsal olduğu, antropolojik ve tarihsel bir malumun ilamıdır; ne ki onlar öyle doğmazlar; ancak hükmettikleri eliyle kutsallaştırılırlar.”[2]
“Din” ile “iktidar” ilişkilerini, konu başlığındaki “iktidar” kavramının farklı yorumları çerçevesinde farklı biçimlerde ele almak mümkün, kuşkusuz: günlük yaşamın kılcal damarlarına nüfuz etmiş gündelik iktidar ilişkilerinin din tarafından tahkim ediliş tarzı; bizatihî dinsel iktidar (ve hiyerarşi) biçimleri ya da siyasal iktidar ile din ilişkileri.
Biz Seni Bekledik Zeki Yoldaş. Dört Gözle, Büyük Umut ve Heyecanla Bekledik/Hasan Aksu
Yetmişli yılların başı ve ortalarında Zeki yoldaşı sıkıyönetim mahkemelerinde dik duruşlarıyla, faşizmi yargılayışlarıyla tanıdık. Partili ideolojik, siyasal, savunusunu faşizmi yargılarken izledik. Faşizmi kendi kalelerinde yargılarlarken ülkemizde Partizan hareketinin tanınmasında, kavranmasında önemli etkileri oldu. Zeki yoldaş ve diğer yoldaşları şahsen tanımazdık belki ama onların çabaları, örnek tavırları bizleri Kaypakkaya çizgisinde buluşturmuştu.