MLPD'nin Türkiye'deki seçim sonuçlarına ilişkin açık mektubu.
Sol ittifak için önemli bir başarı
MLPD, YSP Yeşil Sol Parti / HDP Halkların Demokratik Partisi yoldaşlarını ve seçim kampanyasının tüm destekçilerini, parlamento ve cumhurbaşkanlığı seçimleri için Türkiye içinde ve dışında yürüttükleri seçim kampanyasındaki cesur çalışmalarından dolayı içtenlikle kutlar. Ayrıca TİP Türkiye İşçi Partisi'ni de çalışmalarından ötürü kutluyoruz.
YSP ve TİP'in, faşizm, kitlesel fikir manipülasyonu ve baskı, yüzlerce tutuklama ve faşist Erdoğan hükümeti ve onunla işbirliği yapan güçler tarafından muhalif güçlere yönelik acımasız şiddet koşulları altında parlamento seçimlerinde elde ettiği sonuçlar önemli bir başarıdır.
Ayrıca, Kılıçdaroğlu/CHP'ye verilen oy sonuçları, Erdoğan hükümetinin politikalarının giderek daha fazla reddedildiğinin bir ifadesidir. Bu aynı zamanda kitle tabanını korumakta giderek zorlanan Erdoğan hükümetinin zayıflığını da göstermektedir.
Türk hükümetinin oylamayı engellemek için tüm güç ve manipülasyon araçlarını kullanması beklenen bir şeydi. Türk tekelci sermayesinin belirleyici güçleri, iktidarın faşist bir diktatörlük aracılığıyla kullanılmasına bel bağlamaya devam etmektedir. Eğer bu kanıtlanabildiyse, seçim bir kez daha burjuva parlamentarizminin abartılmaması gerektiğini açıkça ortaya koymuştur!
Kılıçdaroğlu'nun cumhurbaşkanlığı Türkiye halkı için temel bir perspektif olmayacaktır. Uluslararası hukuku ihlal ederek Kürdistan topraklarını işgal etmesi ve Kürt nüfusuna yönelik saldırıları kınamaması bunu göstermektedir. Seçimleri kazanması halinde geri göndermek istediği Suriyeli mültecilere karşı yaptığı insanlık dışı açıklamalar da bunu göstermektedir.
Selahattin Erdem gibi yoldaşların "yapıcı eleştiri ve özeleştiri" ("Anti-faşist mücadeleye eleştiri ve özeleştiri temelinde", ANF 7.6.23) çağrısını memnuniyetle karşılıyor ve bu vesileyle buna katkıda bulunmak istiyoruz.
Türk ve Kürt yoldaşlar arasında bir yandan yapıcı tartışmalar, diğer yandan da büyük bir hayal kırıklığı yaşıyoruz. HDP veya EMEP görevlilerinin "kendi" hataları nedeniyle sorumlu pozisyonlardan istifa ettiklerini de görüyoruz. Bazı yoldaşlar kitlelere olan güvenlerini kaybetmiş görünüyorlar.
Hayal kırıklığını ya da istifayı haklı bulmuyoruz!
Türk kitlelerinin ve Türk işçi sınıfının völkisch ve sosyal-faşist demagojiyle nasıl başa çıkılacağı konusunda daha fazla bilinçlendirilmesi gerektiğine şüphe yok. Ancak güç ilişkileri parlamento seçimleriyle geçersiz kılınamaz. Erdoğan rejimi televizyon kanallarında binlerce dakikalık yayın süresine sahipken, ilerici güçler sadece birkaç dakika alabildi.
Bu hayal kırıklığı aynı zamanda küçük burjuva parlamenter yanılsamalarla ilgili gerekli bir hayal kırıklığı değil midir?
Bize göre ilerici güçlerin inisiyatifine, yürek ve ruhuna ve tabanın bağlılığına büyük değer verilmelidir. Faşist diktatörlük koşulları altında bu karmaşık ikna çalışmasını yürütmüş olmak büyük bir başarıdır. ...
Elbette, egemen tekellerin yönetim biçimlerinde bir değişikliğe ihtiyaç duydukları durumlar vardır. Bu, ABD'de ya da Brezilya'da faşist başkanların oylanarak görevden alınabilmesine katkıda bulunmuştur. Ancak işçi sınıfı ve geniş kitleler buna bel bağlayamaz. Faşist bir diktatörlüğü yıkmak için aktif direniş ve güçlü bir anti-faşist halk cephesinin inşası gereklidir. Öncü rol işçi sınıfı tarafından oynanmalıdır. …
Almanya'da Erdoğan resmi olarak oyların %67'sini alarak Türkiye'dekinden çok daha fazla oy aldı. Türk medyası aracılığıyla kamuoyunun manipüle edilmesi kitlesel bir etki yaratmıştır. Türk hükümetinin resmi seçim etkinliklerine Almanya'da izin verilmediği doğrudur. Aynı zamanda Alman hükümeti camilerin seçim kampanyası için kötüye kullanıldığının da farkındaydı. Seçim sonuçlarının Almanya'daki Türk göçmenlerin bir kısmının sosyal faşist demagojiden ciddi şekilde etkilendiğini gösterdiğine şüphe yok. Burada da tıpkı AfD demagojisinden etkilenenler arasında olduğu gibi zihniyet mücadelesini güçlendirmek gerekiyor. Elbette Erdoğan'a oy veren, onun faşist demagojisinden, Kürtlere karşı ajitasyonundan, milliyetçi duygularından etkilenmesine izin veren işçileri ve diğerlerini de eleştiriyoruz. Bu, işçi ve halk hareketini bölen sınıfsal bakış açısına ihanettir! Bununla birlikte, Almanya'daki seçimlere seçme hakkına sahip seçmenlerin sadece %50'sinin katıldığını ve dolayısıyla Erdoğan'ın Türk pasaportuna sahip insanların yaklaşık üçte birinin oyunu aldığını da belirtmek gerekir.
Şimdi Almanya'daki egemenler, Türkiyeli göçmenlerin "burada demokrasi içinde yaşayıp, Türkiye'de otokrasiye oy verdikleri" gibi yalancı bir sloganla kitle iletişim araçları aracılığıyla işçi hareketini bölmeye çalışıyorlar. Hükümetlerdeki Alman modeli demokratlar ve burjuva partileri bizzat faşist Erdoğan hükümetiyle el ele çalışmaktadır. Türk ve Kürt devrimciler ve onların örgütleri burada "terör örgütü" olarak kriminalize ediliyor, Türkiye'deki faşist diktatörlüğe karşı savaşanlara "terör örgütü üyesi" oldukları iddiasıyla hapis cezaları veriliyor. Özellikle Türkiye'deki seçimlerden sonra bu durum daha da yoğunlaşıyor. Ve şimdi aynı burjuva politikacılar Türkiye kökenli kitlelere hakaret mi ediyorlar? Bundan etkilenmemize de izin vermemeliyiz!
Daha da önemlisi, Almanya'daki Alman, Türk ya da Kürt işçilerin işçi birliğinin kurulması ve ortak mücadele etmesidir. Bunun için Almanya'daki devrimcilerin ve ilerici göçmen örgütlerinin ortak bir ikna çalışmasına ihtiyacı var. Bu sistematik bilinç yükseltici küçük ölçekli çalışmanın özellikle işçi sınıfı içinde yoğunlaştırılması gerektiği bizce belirleyici bir derstir. Selahattin Erdem yoldaş "kitlelerle ilişkinin ve halk çalışmasının" hala çok zayıf olduğuna işaret ediyor. Almanya'da bu çalışma bazen küçümsenmiyor mu? Biz de HDP'ye bu çalışmayla ilgili başka sorular sorduk ve işbirliği tekliflerinde bulunduk, ne yazık ki çoğu zaman yanıt alamadık.
Bu bağlamda, örneğin Kılıçdaroğlu'nun ve CHP gibi burjuva tekelci partilerin yerine getiremeyeceği bir sosyal alternatifi kitlelere daha iyi anlatmak çok önemlidir. MLPD ve gençlik federasyonu REBELL olarak, sosyalizmin kitleler arasında yeni bir prestij kazanmasına yardımcı olmak için taktiksel bir saldırı başlatıyoruz. Savaş, gericilik ve faşizm eğilimli emperyalizm ancak uluslararası bir sosyalist devrim ve Birleşik Sosyalist Dünya Devletleri aracılığıyla yenilgiye uğratılabilir ve küresel çevre felaketi ve nükleer bir Üçüncü Dünya Savaşı tehlikesiyle var olan insanlığın varlığına yönelik tehlikeler önlenebilir. Üçüncü Dünya Savaşı.
Sağcı kalkınma, faşizm ve savaşa karşı 2016 yılında kurulan Enternasyonalist İttifak'taki küçük ölçekli ortak çalışmaların güçlendirilmesini öneriyoruz.
Aynı şekilde MLPD, sonbaharda Almanya'da ilk dünya kongresini gerçekleştirecek olan savaşa ve faşizme karşı uluslararası anti-emperyalist birleşik cephenin güçlendirilmesi çağrısında bulunmaktadır. HDP'nin, gelecekte tüm Avrupa'da faşizme karşı ve Türkiye'deki gibi seçimler için kampanyaları koordine edebilecek bu birleşik cephenin bir parçası olması çok önemli olacaktır. Üyelik ve 5 ve 6 Eylül'deki kongreye katılım konularını şimdiden görüştünüz mü? Lütfen katılmayı mümkün kılın!
Sizi sıcak ve militanca selamlıyoruz!
Anti-komünizme, faşizme, ırkçılığa ve antisemitizme fırsat vermeyin!
Faşizme ve savaşa karşı aktif direniş!
Uluslararası işçi birliğini güçlendirin!
9 Haziran 2023
Son Haberler
Bir Beden İki Ruh
Komünizmi sosyalist örgülerden başka bir yerde arama.
- Doğru nedir, doğrunun cevabını kimbiliyor, doğruyu nerede bulacağım ?
- Her şey ortada kalkacak.
- Bazı ajitasyon sözler vardır pratikle çeliştiğini hissedersiniz.
- Aslında çelişmez. Her şey ortada kalkacak derken anlamsızlaştığını ( gereksizleştiğini ) ifade edersiniz.
- Anlamsızlaşmada ihtiyacı ortada kaldırdığı anlamına gelmez.
Kimse komünistleri suçlamasın
Komünizm, teorik ve pratik olarak burjuvazi için tehlikeli olmaya başladığından bu yana, burjuvazinin en büyük düşmanı komünistler olmuştur. Çünkü, burjuvazinin bütün çürümüşlüğünü, kokuşmuşluğunu ve büyük bir haksızlık üzerinde kendini var ettiğini ortaya koyan komünistlerdir.
Komünistler, sadece teorik-siyasi olarak burjuvaziye karşı olmakla kalmamış, pratik olarak da burjuvazinin karşısında yer alarak, onu yıkma ve yeni bir toplumsal sistem inşa etme başarısını göstermişlerdir. 17 Ekim 1917 Rus Devrimi bunun en gerçekçi örneklerinden biridir.
Kadro sorunu ve kadro politikası üzerine
“Örgütsüz bir halk silahsız bir orduya benzer” diyordu Mao yoldaş. Eğer bir halkın, sınıfın kendi örgütü, savaşımında ona öncülük edecek partisi yoksa hiçbir şeyi yok demektir. Zira örgütlenme ve örgüt bizim için dünyayı değiştirmek için gerekli olan araçtır. Sınıflar mücadelesinde birçok örgütlenme ve örgüt biçiminden bahsedebiliriz. Ancak proletaryanın tarih sahnesine çıkması ve kendisi için bir sınıf haline gelmeye başlamasıyla birlikte, kendisini kurtuluşa götürecek, kendi sınıf örgütünü de yaratmıştır. Proletaryanın sınıf örgütü ise komünist partidir.
İdeolojik görevlerimiz ve önemi
Toplumsal varlığımızın bir sonucu olarak ortaya çıkan düşüncelerimiz hayatımıza yön veren bir güce dönüştüğünde var olan kabul ya da ret iki seçenek olarak karşımıza çıkar. Üretim araçlarıyla olan ilişkimiz sınıfsal durumumuzu belirlerken; dünya görüşümüz veya ideolojik duruşumuz buna uygun bir şekillenme içine girer. Ancak sömürülenler cephesinde kendi için bir sınıf olmak ayrıca bir bilinçlenmeyi farkındalık sağlamayı gerektirir.
“Bir can daha çoğalacağız bu kış, gün olur devran döner ve umut yetişir”*
İbrahim Kaypakkaya, yoldaşlarıyla birlikte, partinin, ordunun ve aynı zamanda komünist gençlik örgütünün temellerini atarken tarihteki birçok benzerleri gibi “genç” bir önder sıfatı taşıyordu. Komünizm uğruna yürüttüğü mücadelede şehit düştüğünde, bu durumu değişmemişti. Nitekim kuruluşundan günümüze Proletarya Partisi’nin vermiş olduğu şehitlerin büyük çoğunluğu bu gerçekliğin “yaşatıcısı” oldular.
Tarzımız karakterimizdir! Doğru bir çalışma tarzı ortaya konmadan devrim örgütlenemez!
“Birçok yoldaşımız hala kaba ve dikkatsiz bir çalışma tarzına sahiptir, meseleleri tam olarak anlama çabasında değildirler ve hatta alt kademelerdeki durumdan bütünüyle habersiz olabilirler: ama gene de çalışmaların yönetilmesinden onlar sorumludur. Bu son derece tehlikeli bir durumdur. (…) toplumdaki sınıfların bugünkü durumları hakkında gerçekten somut bir bilgi olmadan iyi bir önderlik de olamaz.” (Mao: 1992, 13.)
Giriş
İdeoloji-Politika-Örgüt
Çok sık kullanılan, fakat “ne”liklerine dair ortak fikirlerin az olduğu kavramları temel alan bir konuya giriş yapacağız. Çok geniş kapsamlı bir başlıktan bahsediyoruz. Her bir kavramı ayrıntılı inceleyip, diğerleriyle bağını koyabilmek ve aynı zamanda güncel/somut örneklerle işleyebilmek, dergimiz sayfalarını aşan bir ürünü gerektiriyor. Böyle bir çalışmayı zorunlu gördüğümüzü belirterek başlayalım.
Gelecek Sosyalizmdir!
Kapitalizm, en az 400 yıldır bu dünya üzerinde varlığını ve yaklaşık 300 yıldır da egemenliğini sürdürüyor.
Kapitalizmin dünyayı getirdiği durum önümüzde duruyor. Her haliyle çürümüşlük ve Cehennem!
Burjuvazinin kendi istatistikleri de, kapitalizmin dünyayı uçurumun eşiğine getirdiği gerçeğinin üstünü örtemiyor.
Savaş, yoksulluk, katliam ve bunların artarak devam etmesi ve kapitalist sistem altında insanlık için ufukta herhangi bir umut ışığının görülememesi...
Katledilişinin 44.yılında komünist Önder İbrahim Kaypakkaya'yı anıyoruz!
Katledilişinin 44. yılında Komünist önder İbrahim Kaypakkaya yoldaşı anmak için düzenleyeceğimiz geceye siz emekçileri, devrimcileri, yurtsever ve yoldaşlarımızı katılmaya çağırıyoruz.
Türkiye proletaryasının komünist önderi İbrahim Kaypakaya yoldaşın Diyarbakır işkencehanelerinde katledilişinin 44. Yılındayız.
EL KONULAN MEZAR TAŞI İLE YIKILAN ANIT MEZAR
Bir daha mezar yıkımlarının yaşanmaması ve artık bu son istirahatgahında rahat uyuması için,Dersim'de inşa edilen Pembelik barajında suyun altında bırakılan yaşam alanları,kutsal değerler Dersim halkının özverili çalışmaları sonucu kendi mezarları ile Armenak Bakırcıyan'ın mezarının da kurtarılarak daha yüksek bir alana,Ermeni soykırımının 100.yılında inşa edilmiş,törenle açılışı yapılmıştı.Ermeni aynı zamanda devrimci olmaktan kaynaklı mezarı şimdiye kadar çeşitli defalar saldırıya uğramış,yıkımlar geçirmiştir.Ama her seferinde,düşmana inat yoldaşları ve halk sahip lenmiş tekrar inşa etmiş
Nereye ve Nasıl?
“Emperyalist burjuvazinin, işçi sınıfına yeni bir saldırı dalgası olarak 1980’lerden itibaren gündeme soktuğu neoliberal ekonomik politikalar; emperyalizmi krizlerden çıkaramadığı gibi, işçi ve emekçiler üzerinde yıkıcı (ideolojik-örgütsel) etkisi oldukça artmış ve dünyayı, adete bir emperyalist anarşi metaforu içine sokmuştur.”1